Brak wpływu podskórnej iniekcji heparyny drobnocząsteczkowej na funkcję tarczycy po 6 lub 24 godzinach od podania - Mansour, Abbas Ali; Kadim, Hayder Qassim (Medical Studies/Studia Medyczne, 2017)
Wprowadzenie : Heparyna drobnocząsteczkowa ma od lat szerokie zastosowanie w praktyce medycznej, m.in. w chirurgii. Cel pracy : Poznanie wpływu heparyny drobnocząsteczkowej na funkcję tarczycy. Materiał i metody : Przeprowadzono przekrojowe badanie chorych z ostrymi zespołami wieńcowymi (ACS) przyjętych na oddział intensywnej opieki kardiologicznej (CCU) szpitala Faiha w okresie od grudnia 2014 r. do czerwca 2015 r. W badaniu wzięło udział 70 chorych bez wyraźnej historii klinicznej i bez wyników badań wskazujących na chorobę tarczycy. Przy przyjęciu wszystkim podawano raz dziennie enoksaparynę (4000–6000 jednostek) podskórnie wraz z innymi standardowymi lekami na ACS. Wyjściowo oraz po 6 godzinach u 60 chorych i po 24 godzinach u 10 chorych przeprowadzono badanie funkcji tarczycy. Wyniki : Na koniec badania wyłączono 3 pacjentów (TSH > 10 (1 pacjent) lub TSH < 0,2 (2 pacjentów)). Łącznie do badania włączono 67 pacjentów, przy czym 57 pochodziło z grupy badanej po 6 godzinach, a 10 z grupy badanej po 24 godzinach. Porównanie stężeń hormonów tarczycy w surowicy (TSH, wolna T4, całkowita T4 oraz całkowita T3) zmierzonych przy przyjęciu, po upływie 6 godzin u 57 chorych oraz po upływie 24 godzin u 10 chorych nie wykazało statystycznie istotnych różnic po podaniu heparyny drobnocząsteczkowej (enoksaparyny) z wyjątkiem niższego stężenia całkowitej T4 po 6 godzinach (9,2 ±1,8 vs 8,8 ±1,8 μg/dl, p = 0,003). Wnioski : Pojedyncza dawka heparyny drobnocząsteczkowej (enoksaparyny) podana podskórnie nie miała żadnego wpływu na stężenie hormonu tarczycy po upływie 6 lub 24 godzin u chorych z ACS.