Stopa atlety w badaniach własnych – częstość występowania i charakterystyka kliniczna - Kamińska-Winciorek, Grażyna; Brzezińska-Wcisło, Ligia (Advances in Dermatology and Allergology/Postępy Dermatologii i Alergologii, 2005)
Grzybica stóp jest częstym schorzeniem w grupie sportowców, a nazwa athlete’s foot była do niedawna synonimem tej jednostki chorobowej. W obecnych czasach, przy promowaniu zachowań zdrowotnych, korzystanie z pływalni, gabinetów odnowy biologicznej oraz saun, natrysków i wspólnych przebieralni sprzyja, niestety, szerzeniu się zakażeń grzybiczych. Celem pracy była ocena częstości występowania grzybicy stóp u mężczyzn czynnie uprawiających sport. Badania kliniczne przeprowadzono w okresie letnim w 2001r., wśród studentów IV roku Akademii Wychowania Fizycznego, na pływalni Akademii Wychowania Fizycznego. Obejmowały one zebranie wywiadu w połączeniu z wypełnieniem ankiety podczas pobierania próbek do badań mikologicznych po przeprowadzeniu badania dermatologicznego. U wszystkich badanych oceniano stan kliniczny skóry stóp oraz towarzyszące zmiany w obrębie płytek paznokciowych stóp. W przypadku stwierdzonych w badaniu dermatologicznym zmian w obrębie skóry stóp oraz płytek paznokciowych pobierano zeskrobiny celem badania mikologicznego. We wszystkich przypadkach wykonywano preparaty bezpośrednie oraz posiewy na podłożu Sabourauda w odpowiednich modyfikacjach. W 49-osobowej grupie studentów tylko 5 (10,2%) badanych zaobserwowało zmiany na skórze stóp, podejrzewając grzybicę, obecność ognisk na skórze stóp stwierdzono u 9 (18,37%) studentów, w tym zmiany grzybicze u 5 (10,2%). Zmiany chorobowe dotyczyły przede wszystkim przestrzeni międzypalcowych stóp. Czynnikiem patologicznym w większości infekcji (60%) były grzyby drożdżopodobne, natomiast 40% stanowiły dermatofity. Wszystkich badanych pouczono o konieczności profilaktyki grzybicy stóp, poprzez m.in. stosowanie zasypek i pudrów przeciwgrzybiczych, oraz noszenia klapek w łaźniach i na pływalni.