Nadwrażliwość na jodowe środki kontrastowe. Wytyczne Sekcji Nadwrażliwości na Leki Polskiego Towarzystwa Alergologicznego - Nittner-Marszalska, Marita; Bochenek, Grażyna; Bodzenta-Łukaszyk, Anna; Glück, Joanna; Kowalski, Marek L.; Porębski, Grzegorz; Rymarczyk, Barbara; Sławeta, Grażyna; Makowska, Joanna (Alergologia Polska - Polish Journal of Allergology, 2018)
Jodowe środki kontrastowe (JSK) stosowane są szeroko w radiologicznych badaniach diagnostycznych. Częstość reakcji niepożądanych, w tym reakcji z nadwrażliwości, obserwowanych po ich zastosowaniu rośnie proporcjonalnie do wzrostu liczby wykonywanych badań diagnostycznych. Reakcje nadwrażliwości występują najczęściej po jonowych JSK, a kilkakrotnie rzadziej po niejonowych. Manifestacja kliniczna reakcji nadwrażliwości na JSK obejmuje dwie grupy reakcji o typowej dla nich symptomatologii: natychmiastowe i nienatychmiastowe (odpowiednio występujące 60 minut od chwili aplikacji JSK). Głównymi czynnikami ryzyka wystąpienia reakcji z nadwrażliwości na JSK oraz ciężkiego jej przebiegu są: historia reakcji nadwrażliwości po JSK w przeszłości, niekontrolowana astma i klonalne choroby aktywacji mastocytów. Diagnostyka nadwrażliwości na JSK opiera się na metodach rutynowo stosowanych w alergologii. Skuteczność diagnostyczna zmniejsza się wraz z czasem upływającym od momentu wystąpienia objawów nadwrażliwości. Wartość predykcyjna zarówno dodatnich, jak i ujemnych wyników testów diagnostycznych z JSK jest ograniczona. U pacjentów z przebytymi reakcjami nadwrażliwości po JSK przed kolejnym badaniem zaleca się wdrożenie premedykacji farmakologicznej (lek przeciwhistaminowy i glikokortykosteroid), która nie zapewnia jednak pełnego bezpieczeństwa, szczególnie w grupie pacjentów z wywiadem anafilaksji po JSK.