Czy lekarz jest potrzebny w procesie zdrowienia dziecka wyleczonego z choroby nowotworowej? - Kwiecińska, Kinga; Strojny, Wojciech; Pietrys, Danuta; Balwierz, Walentyna; Skoczeń, Szymon (Psychoonkologia, 2017)
Stosując skojarzone metody terapii, można obecnie wyleczyć ok. 80% dzieci z chorobą nowotworową. Szacuje się, że w Polsce żyje ok. 27 000 ludzi, którzy zostali wyleczeni w dzieciństwie z choroby nowotworowej. U ok. 50% z nich występują późne powikłania leczenia, w tym kolejne nowotwory, powikłania neurologiczne, kardiologiczne, pulmonologiczne, endokrynologiczne, psychologiczne i in. Ciężkie i zagrażające życiu powikłania stanowią istotny odsetek (odpowiednio 21% i 14%). Jakość życia, w tym możliwości edukacyjne i znalezienie zatrudnienia, niejednokrotnie nie spełnia oczekiwań osób leczonych w dzieciństwie z powodu choroby nowotworowej. W celu poprawy tej sytuacji konieczne jest zapewnienie ozdrowieńcom opieki lekarskiej w ramach poradni odległych powikłań z wystandaryzowanym programem badań, opieki psychologicznej, odpowiedniego wsparcia edukacyjnego i pomocy w wyborze zawodu. Szczególnie istotna jest edukacja pacjentów i ich rodzin, a także lekarzy dotycząca możliwości wystąpienia odległych powikłań leczenia, ich profilaktyki oraz wdrożenia zachowań prozdrowotnych. Ważne jest również prowadzenie programów badawczych skupiających się na odległych powikłaniach terapii. Powinny one dotyczyć możliwości poprawy jakości życia wyleczonych z chorób nowotworowych, wypracowania programów wsparcia ozdrowieńców oraz modyfikacji aktualnie prowadzonych protokołów terapii nowotworów, by zmniejszyć częstość występowania odległych powikłań.