What do we know about Tietze’s syndrome? - Rokicki, Wojciech; Rokicki, Marek; Rydel, Mateusz (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2018)
Zespół Tietzego jest łagodną, samoograniczającą się artropatią, która nie ma ropnego charakteru. Choroba obejmuje najczęściej stawy mostkowo-żebrowe, mostkowo-obojczykowe lub połączenia części chrzęstnej i kostnej żeber. Charakterystycznymi objawami są: tkliwość uciskowa, ból i obrzęk obejmujące po jednej stronie któryś z wyżej wymienionych stawów. Diagnostyka zespołu Tietzego opiera się na badaniu fizykalnym (wzrost tkliwości palpacyjnej w obrębie zajętego stawu), badaniach laboratoryjnych (zwiększenie parametrów stanu zapalnego) i badaniach obrazowych (USG, MRI). W diagnostyce różnicowej zespołu Tietzego bierze się pod uwagę zapalenie chrząstek żebrowych, zespoły wieńcowe oraz zmiany zapalne w obrębie płuc i opłucnej. Najczęściej stosuje się zachowawcze metody leczenia, a w przypadkach opornych – metody zabiegowe.