Kolposakrofiksacja zmodyfikowanym sposobem Richtera – przebieg okresu około- i pooperacyjnego pierwszych zabiegów - Surkont, Grzegorz; Wlaźlak, Edyta; Stetkiewicz, Tomasz; Sobczuk, Anna; Krajewski, Paweł; Suzin, Jacek (Menopause Review/Przegląd Menopauzalny, 2005)
Znanych jest wiele zabiegów stosowanych w operacyjnym leczeniu enterocoele. Jednym z najczęściej wykonywanych jest zabieg sposobem Richtera. W dostępnym piśmiennictwie występuje wiele modyfikacji tego zabiegu. Natomiast dotychczas publikowane dane zawierają niewiele informacji na temat powikłań oraz krzywej uczenia się. Celem tej pracy jest analiza trudności i powikłań mogących wystąpić podczas pierwszych operacji wykonywanych zmodyfikowanym sposobem Richtera oraz ocena przebiegu okresu około- i pooperacyjnego. Materiał i metody: Prospektywną analizą objęto 80 pierwszych zabiegów wykonanych przez dwóch operatorów. Do zabiegu kwalifikowano kobiety z II, III i IV stopniem wypadania narządu płciowego wg testu POP-Q (polecanego przez ICS). W związku z występowaniem cystocoele i/lub objawów wysiłkowego nietrzymania moczu I, II lub III stopnia u każdej pacjentki, przed operacją wykonano próbę kaszlową przy pęcherzu wypełnionym do ok. 300–350 ml oraz pełne badanie urodynamiczne. Zmodyfikowany zabieg sposobem Richtera był przeprowadzany zgodnie z zaleceniami prof. E. Petriego (Niemcy). Wyniki: Podczas pierwszych 10 zabiegów każdego z operatorów występowały kłopoty z wypreparowaniem i uwidocznieniem więzadła u 20–40% pacjentek. Wraz ze wzrostem liczby wykonanych operacji i poprawą znajomości warunków anatomicznych operowanej okolicy trudności techniczne zmniejszały się w znacznym stopniu. Podczas krótkiego okresu obserwacji na niewielkiej liczbie pacjentek nie stwierdzono negatywnych następstw jednoczesnego wykonania zabiegów korygujących zaburzenia statyki narządu płciowego i operacji leczących nietrzymanie moczu: kolposuspensji sposobem Burcha oraz z użyciem taśmy IVS na przebieg operacji, jak i wczesnego okresu pooperacyjnego. Wnioski: 1. Wykonywanie zabiegu zmodyfikowanym sposobem Richtera zgodnie z opisaną techniką, jest obarczone niewielkim ryzykiem powikłań, nawet podczas pierwszych zabiegów. 2. Po wykonaniu ok. 20 zabiegów, w następstwie szybszego uwidaczniania więzadła kolcowo-krzyżowego, czas zabiegu był znacznie krótszy.