Zastosowanie mebeweryny w leczeniu zespołu jelita nadwrażliwego - Gąsiorowska, Anita (Lekarz POZ, 2018)
Kryteria rzymskie IV opublikowane w 2016 r. stanowią najnowszą aktualizację kryteriów diagnostycznych zaburzeń czynnościowych układu pokarmowego określanych zgodnie z nową definicją jako zaburzenia interakcji jelitowo-mózgowych. Zgodnie z tymi kryteriami zespół jelita nadwrażliwego (irritable bowel syndrome – IBS) jest definiowany jako nawracający ból brzucha występujący średnio przez co najmniej 1 dzień w tygodniu przez ostatnie 3 miesiące, który spełnia co najmniej 2 z 3 kryteriów: 1) związany jest z defekacją, 2) związany jest ze zmianą częstości wypróżnień, 3) związany jest ze zmianą konsystencji stolca. Wyróżniamy cztery podtypy IBS: z zaparciami, z biegunką, z naprzemiennymi zaparciami lub biegunką oraz postać niesklasyfikowaną. Leczenie IBS jest ukierunkowane na opanowanie zaparć, biegunek i bólów brzucha i obejmuje różne typy farmakoterapii oraz modyfikacje stylu życia. Chlorowodorek mebeweryny należy do spazmolityków muskulotropowych, działa bezpośrednio rozkurczająco na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, nie wywierając wpływu na prawidłową motorykę jelit. Mebeweryna nie ma działania cholinolitycznego, dlatego też nie wykazuje typowych antycholinergicznych efektów ubocznych, takich jak suchość w ustach, niewyraźne widzenie czy zaburzenia mikcji. Lek ten jest obecnie sprzedawany w ponad 50 krajach na całym świecie, a jego skuteczność i tolerancję wykazano w licznych kontrolowanych badaniach klinicznych.