Częstość występowania próchnicy korzenia u pacjentów po 55 roku życia zamieszkałych w domach pomocy społecznej i domach rodzinnych - Barczak, Katarzyna; Palczewska-Komsa, Mirona; Łagocka, Ryta; Buczkowska-Radlińska, Jadwiga (Journal of Stomatology, 2018)
Wstęp . Postępy medycyny i efekty profilaktyki powodują, że coraz więcej osób cieszy się przez dłuższy okres czasu swoim własnym uzębieniem. Stwarza to nowe, dotychczas mniej znaczące problemy, z którymi musi zmierzyć się stomatolog. Problemy te dotyczą próchnicy cementu korzeniowego i możliwości jej zapobiegania, diagnozowania oraz skutecznego leczenia. Cel pracy . Celem pracy była ocena częstości występowania próchnicy korzenia oraz jej zaawansowania u pacjentów po 55 roku życia. Materiał i metoda . Grupę badaną stanowiło 226 pacjentów. Badani obu grup byli w wieku od 55 do 101 lat, w tym 110 mężczyzn i 116 kobiet. Ocenę kliniczną zębów przeprowadzono na jednej wizycie. Na podstawie uzyskanych wyników stanu uzębienia obliczono i poddano analizie liczbę zębów i/lub powierzchni: zdrowych bez recesji dziąsła, zdrowych z recesją dziąsła, z pierwotną próchnicą korzenia, wypełnionych z próchnicą wtórną, wypełnionych prawidłowo. Stopień zaawansowania ubytków próchnicowych oceniono według klasyfikacji Billingsa. Wyniki U pacjentów z DPS stwierdzono statystycznie istotnie mniej zębów niż w grupie pacjentów z DR. U badanych z DPS uzyskano mniej powierzchni korzeni zębów z recesją i z próchnicą pierwotną niż u badanych z DR. U pensjonariuszy DPS nie wykazano obecności ani jednej powierzchni wypełnienia prawidłowego, a u osób z DR takie wypełnienia stanowiły tylko 2,1% wszystkich wypełnień. Nie stwierdzono różnic istotnych statystycznie w liczbie powierzchni korzeni wypełnionych z próchnicą wtórną pomiędzy obiema grupami. Niewielki stopień zawansowania próchnicy korzenia wg zmodyfikowanej skali Billingsa występował istotnie statystycznie częściej u mieszkańców DR niż DPS (p<0,001). Próchnicę korzenia o największym stopniu zaawansowania stwierdzono statystycznie częściej u pensjonariuszy DPS niż DR (p<0,001).