W jaki sposób nadekspresja EGFR wpływa na rozwój i leczenie raka odbytnicy? - Kozłowska-Geller, Monika A.; Lewitowicz, Piotr; Głuszek, Stanisław (Medical Studies/Studia Medyczne, 2018)
Naskórkowy czynnik wzrostu (EGF) stymuluje proliferację wielu różnych typów komórek i odgrywa ważną rolę w powstawaniu i rozwoju nowotworów. Oddziaływanie EGF z komórkami jest możliwe dzięki receptorowi EGF (EGFR) zakotwiczonemu w błonie komórkowej. Nadmierna ekspresja EGFR występuje w ok. 25–82% przypadków raka jelita grubego. Przyłączenie EGF do EGFR powoduje konformacyjną zmianę receptora, wzrost powinowactwa do sąsiednich receptorów, dimeryzację receptora i aktywację kinazy tyrozynowej w domenie wewnątrzplazmatycznej. Aktywacja EGFR prowadzi do inicjacji szlaku transdukcji sygnału do jądra komórkowego za pośrednictwem wielu białek o aktywności enzymatycznej – wtórnych przekaźników, w tym białek KRAS i BRAF. Ocena obecności mutacji w genie KRAS stała się standardowym elementem kwalifikacji pacjentów z zaawansowanym rakiem jelita grubego do leczenia z zastosowaniem przeciwciał monoklonalnych.