Samouszkodzenia w chorobach psychicznych - Ogłodek, Ewa (Nursing Problems / Problemy Pielęgniarstwa, 2012)
Samouszkodzenia, które są wyrazem autodestrukcji, są sposobem spowodowania sobie bólu i uszkodzenia ciała bez dokonania aktów samobójczych. Samouszkodzenia spełniają w życiu ludzi różną funkcję: kontroli własnych emocji, komunikacji z innymi, podświadomej ucieczki od przykrych uczuć. Szczególne znaczenie posiada subiektywna reakcja terapeuty na dokonywanie samookaleczeń przez pacjenta, w tym rozumienie i ograniczanie negatywnych aspektów przeciwprzeniesienia. Celem pracy jest ukazanie etiologii samouszkodzeń oraz możliwości terapii. W pracy ukazano rolę traumatycznych doświadczeń okresu dzieciństwa i życia dorosłego. Leczenie samouszkodzeń prowadzi do przyspieszania procesu powrotu do zdrowia i poprawy funkcjonowania społecznego pacjenta. Istotne jest eliminowanie aktów autoagresji i uchronienie pacjenta przed samobójstwem. Do osiągnięcia zamierzonego efektu terapeutycznego są potrzebne odpowiednie metody terapeutyczne skuteczne dla konkretnego pacjenta.