Postawy dzieci z przewlekłymi chorobami układu oddechowego wobec własnej choroby - Kózka, Maria; Perek, Mieczysława; Orłowska, Maria (Nursing Problems / Problemy Pielęgniarstwa, 2011)
Wstęp . Choroby przewlekłe układu oddechowego narażają dziecko na wiele trudnych i nowych sytuacji. Dolegliwości spowodowane chorobą są czynnikiem utrudniającym i zakłócającym osiąganie przez dziecko nowych celów. Postawy dzieci z przewlekłymi chorobami układu oddechowego wobec własnej choroby są jednym z ważnych czynników rokowniczych, które wpływają na funkcjonowanie chorego dziecka i przebieg terapii. Pozytywne postawy dają szansę na prawidłowy rozwój dziecka i lepszą jakość życia. Cel pracy . Celem pracy było poznanie postaw dzieci z przewlekłymi chorobami układu oddechowego wobec własnej choroby. Materiał i metody . Badania przeprowadzono w 2009 roku wśród 100 dzieci z przewlekłymi chorobami układu oddechowego w wieku 10–14 lat w Szpitalu Uzdrowiskowym „Olszówka” w Rabce Zdroju oraz w Szkole Podstawowej w Łazanach. W badaniach posłużono się polskim opracowaniem Skali Postaw Wobec Choroby (CATIS). Zgromadzony materiał badawczy poddano weryfikacji statystycznej, w której zastosowano jednoczynnikową analizę wariancji ANOVA, test t dla dwóch średnich oraz test istotności dla dwóch wskaźników struktury (odsetków, procentów). Wyniki . Postawy negatywne przejawiał niewielki odsetek badanych, głównie dzieci chorujące na astmę oskrzelową i przewlekłe zapalenie płuc i oskrzeli. Rodzaj choroby był czynnikiem istotnie różnicującym postawy wobec choroby w skali CATIS tylko w II grupie badanych. Chłopcy uzyskali wyższy przeciętny poziom w skali CATIS niż dziewczynki. Wnioski . Postawy badanych dzieci wobec własnej choroby były zróżnicowane, lecz przeważały postawy pozytywne. Dzieci ze szkoły podstawowej wykazywały bardziej pozytywne postawy niż dzieci hospitalizowane. Problemy Pielęgniarstwa 2011; 19 (1): 63–69