Metody oceny natężenia bólu pooperacyjnego u dzieci - Pabis, Emilia (Nursing Problems / Problemy Pielęgniarstwa, 2011)
Ból pełni przede wszystkim funkcje ostrzegawczo-obronne dla organizmu i wtedy jest sprzymierzeńcem człowieka. W wielu sytuacjach jednak jest powodem niepotrzebnego cierpienia. Należy go wtedy skutecznie uśmierzyć. Efektywne postępowanie w bólu pooperacyjnym należy zaczynać od jego adekwatnej oceny. U dzieci można zmierzyć jego natężenie, wykorzystując parametry fizjologiczne, ocenę zachowania oraz samoocenę dziecka. Dotychczasowe publikacje wskazują, że poziom natężenia bólu u dzieci jest zaniżany i słabo udokumentowany, co skutkuje tym, że dostają one za mało leków i ból nie jest skutecznie uśmierzony. W artykule omówiono dostępne metody oceny bólu pooperacyjnego u dzieci. Narzędzia wykorzystujące samoocenę to między innymi Wong and Baker FACES pain Scale , skala bólu czytana z twarzy ( faces pain scale revised ), skala wizualno-analogowa VAS, skala numeryczna (NRS). Do oceny bólu u noworodków i małych dzieci można stosować: Premature Infant Pain Profile (PIPP), Cry, Requires increased oxygen administration, Increased vital signs, Expression, Sleepless (CRIES), skalę COMFORT, Face, Legs, Activity, Cry, Consolability (FLACC). Rodzice mogą oceniać natężenie bólu, stosując skalę oceny bólu pooperacyjnego przez rodziców (PPPM, The parents’ postoperative pain measure ). Do oceny bólu u dzieci funkcjonujących na poziomie upośledzenia umysłowego stosuje się: Noncomunicating Children’s Pain Checklist Postoperative Version (NCPC-PV), zindywidualizowaną skalę numeryczną (INRS), zrewidowaną skalę Face, Legs, Activity, Cry, Consolability (revised FLACC). Problemy Pielęgniarstwa 2011; 19 (1): 122–129