Aktywność fizyczna pielęgniarek - Zagroba, Małgorzata; Kulikowska, Anna; Marcysiak, Małgorzata; Wiśniewska, Ewa; Ostrowska, Bożena; Skotnicka-Klonowicz, Grażyna (Nursing Problems / Problemy Pielęgniarstwa, 2010)
Wstęp. Aktywność fizyczna wpływa korzystnie na zdrowie, a jej brak może wywoływać wiele zmian i zaburzeń w różnych układach i narządach organizmu, które w konsekwencji prowadzą do upośledzenia ich funkcji. Cel pracy. Poznanie poziomu aktywności fizycznej pielęgniarek. Materiał i metody. Badania przeprowadzono na przełomie marca i kwietnia 2008 roku w Szpitalu Bielańskim w Warszawie. Objęto nimi 100 losowo wybranych pielęgniarek (94%) i pielęgniarzy (6%) pracujących na dyżurach 12-godzinnych oraz w systemie jednozmianowym. Zastosowano metodę sondażu diagnostycznego, a narzędziem badawczym był autorski kwestionariusz ankiety. Wyniki. Stwierdzono, że poziom aktywności fizycznej pielęgniarek był średni, a w większości przypadków odnotowywano brak systematyczności w zajęciach rekreacyjnych. Swoją bierność w uprawianiu ćwiczeń pielęgniarki tłumaczyły głównie nadmiarem obowiązków domowych (56%). Osoby w wieku 20–30 lat najczęściej korzystały z różnorodnych form aktywności fizycznej i wybierały aktywny wypoczynek (90,9%). Wraz z wiekiem malała liczba osób często uprawiających różnorodne ćwiczenia fizyczne, a wzrastała grupa przyznająca się do nieregularnego uprawiania ćwiczeń sportowo-rekreacyjnych (60,5%). Większość pielęgniarek była świadoma pozytywnego wpływu aktywności ruchowej na zdrowie (87%). Ponad połowa respondentów stwierdziła, że największą korzyścią, wynikającą z własnej aktywności fizycznej, była poprawa kondycji (53%). Wśród pielęgniarek, które nie uprawiały żadnych ćwiczeń fizycznych, aż 32% tłumaczyło się brakiem wolnego czasu, a 20% brakiem środków finansowych. Zdecydowana większość (75%) chętnie skorzystałaby z ewentualnej propozycji pracodawcy w zakresie darmowych karnetów na basen czy siłownię. Wnioski. Pielęgniarki prezentują średni poziom aktywności fizycznej, co podważa ich wiarygodność jako promotorów zdrowia. Niezbędne jest zatem podjęcie działań zachęcających je do różnorodnych form aktywizacji. Istnieje potrzeba stwarzania przez pracodawców warunków służących zwiększaniu aktywności fizycznej pracowników przez organizowanie rajdów, wycieczek rowerowych, spływów kajakowych bądź przez udostępnienie karnetów na siłownię czy basen. Problemy Pielęgniarstwa 2010; 18 (3): 329-336