Śmierć a emocje pielęgniarek - doniesienie wstępne - Nyklewicz, Wojciech; Krajewska-Kułak, Elżbieta (Nursing Problems / Problemy Pielęgniarstwa, 2008)
Wstęp. Ponieważ doświadczenia własne w zakresie prowadzenia superwizji klinicznej w pielęgniarstwie wskazują na istnienie dużego napięcia emocjonalnego w związku ze śmiercią pacjentów przy jednoczesnym braku umiejętności radzenia sobie ze stresem, postanowiono zbadać skalę tego zjawiska. Cel pracy. Celem badania była ocena nasilenia lęku i przygnębienia w związku z myśleniem o śmierci oraz zdefiniowanie sposobów radzenia sobie z silnymi emocjami i stresem związanymi z umieraniem pacjentów lub osób bliskich. Materiał i metody. W badaniu uczestniczyło 100 pielęgniarek z wykształceniem licencjackim, aktualnie studentek studiów magisterskich uzupełniających. Wszystkie osoby były czynne zawodowo. Do zbierania danych użyto autorskiej skali samooceny emocji wobec śmierci oraz standaryzowanych kwestionariuszy: STAI, CISS, CECS oraz GHQ-12. Wyniki i wnioski. Na podstawie przeprowadzonych badań można stwierdzić, że: zdecydowana większość badanych pielęgniarek (74%) przeżywa ponadprzeciętnie silny lęk związany ze śmiercią. Tylko 1/5 osób stosuje skuteczny, zadaniowy styl radzenia sobie ze stresem (SSZ), natomiast 78% pielęgniarek nieefektywnie reaguje na stres. Zdecydowana większość pielęgniarek stosuje tłumienie gniewu (69% osób), depresji (72%) i lęku (76%) jako sposoby poradzenia sobie z negatywnymi emocjami. U 39% pielęgniarek stwierdzono kwalifikujące do udzielenia profesjonalnej pomocy zaburzenia stanu zdrowia.