Edukacja pacjentów z zespołem stopy cukrzycowej a poczucie koherencji - Rapacz, Agnieszka; Kózka, Maria; Ogarek, Maria (Nursing Problems / Problemy Pielęgniarstwa, 2007)
Wstęp. W momencie rozpoznania zespołu stopy cukrzycowej oczekuje się od chorego wprowadzenia zmian dostosowujących codzienne życie do wymogów terapii. Gotowość chorego do wprowadzenia zmian zależy zarówno od jego wiedzy, posiadanych środków, jak i od przekonania, że zmiany te są słuszne i możliwe do osiągnięcia. Programy edukacyjne muszą być ukierunkowane na zrozumienie przez chorego potrzeby zmian, na wiarę w zasadność zaleceń i powodzenie terapii. Cel pracy. Poznanie wpływu edukacji pacjentów z zespołem stopy cukrzycowej na ich poczucie koherencji. Materiał i metody. Badaniem objęto 84 osoby z rozpoznaniem zespołu stopy cukrzycowej, z których 42 uczestniczyły w programie edukacji. W pracy wykorzystano autorski kwestionariusz ankiety i Kwestionariusz Orientacji Życiowej Aarona Antonovsky’ego (SOC-29). Wyniki i wnioski. W badaniach wykazano deficyt wiedzy badanych oraz zależność pomiędzy edukacją a poziomem koherencji. Wyższe poczucie koherencji uzyskano w grupie uczestniczącej w programie edukacji.