Przekonania i zachowania pielęgniarek aktywnych zawodowo na temat równowagi praca–dom i dom–praca - Sobczak, Marzena; Budzińska, Małgorzata (Nursing Problems / Problemy Pielęgniarstwa, 2014)
Wstęp. Problem braku harmonii między pracą zawodową i życiem prywatnym oraz wynikających z tego konsekwencji od niedawna jest obiektem badań wśród osób aktywnych zawodowo. Aby sprostać wymaganiom stawianym przez pracodawców, pracownicy często poświęcają swoje życie osobiste na realizację celów zawodowych. Akceptują warunki pracy stawiane przez pracodawców, mimo że prowadzą one niejednokrotnie do zachwiania równowagi między życiem zawodowym i prywatnym. Zagadnienia podjęte w pracy dotyczą równowagi praca–dom na tle funkcjonowania pielęgniarek aktywnych zawodowo na terenie miasta i gminy Biskupiec. Cel pracy. Celem pracy była ocena przekonań i zachowań pielęgniarek aktywnych zawodowo w odniesieniu do ich życia zawodowego i prywatnego. Materiał i metody. Materiał badany stanowiło 101 pielęgniarek pracujących na terenie miasta i gminy Biskupiec. Grupa była zróżnicowana pod względem sytuacji rodzinnej, rodzaju zatrudnienia, miejsca i stażu pracy. W badaniach zastosowano metodę sondażu diagnostycznego. Narzędzia badawcze stanowił autorski kwestionariusz ankiety, skala WLB (oparta na koncepcji Work Life Balance Smitha i Gardner) oraz skala RPD (Równowaga Praca Dom) autorstwa Karasiewicza, Godlewskiej-Werner, Lewandowskiej-Walter i Piotrowskiego. Wyniki. Istnieją różnice między przekonaniami a zachowaniami osób badanych w odniesieniu do równowagi między życiem zawodowym i prywatnym. Posiadanie pasji oraz niektóre zmienne społeczno-demograficzne wpływają na funkcjonowanie pielęgniarek w życiu prywatnym i zawodowym. Wnioski. Badane osoby mają trudności w oddzieleniu pracy zawodowej i życia prywatnego, a zachowania względem równowagi praca–dom, dom–praca nie pokrywają się z ich przekonaniami. Istnieje potrzeba podniesienia poziomu świadomości pielęgniarek w zakresie znaczenia zachowania równowagi praca– dom, dom–praca. Problemy Pielęgniarstwa 2014; 22 (2): 184–189