Radzenie sobie skoncentrowane na tworzeniu znaczenia i adaptacja pacjenta do choroby przewlekłej — doniesienie z badań - Załuski, Maciej (Nursing Problems / Problemy Pielęgniarstwa, 2014)
Wstęp. Jedną z modyfikacji poznawczo-transakcyjnej teorii stresu Richarda Lazarusa i Susan Folkman jest koncepcja nazwana modelem tworzenia znaczenia ( The Meaning Making Model ) Crystal Park i Susan Folkman. Zgodnie z modelem, obecność stresu wywołanego chorobą poważnie zaburzającą bieg życia człowieka jest wynikiem rozbieżności pomiędzy sposobem rozumienia choroby a posiadanymi przekonaniami i celami życiowymi. Redukcji rozbieżności służy radzenie sobie skoncentrowane na tworzeniu znaczenia (MFC, meaning-focused coping ). Efektem działania procesów zaradczych, obok usunięcia źródeł stresu, może być pojawienie się u człowieka oznak rozwoju osobowego. Cel. Celem pracy była próba sprawdzenie założeń modelu tworzenia znaczenia w sytuacji osób poważnie chorych somatycznie. Materiał i metody. Badaniami objęto 52 pacjentów, w tym: 16 leczonych onkologicznie oraz 36 będących w trakcie rehabilitacji neurologicznej. W badaniach wykorzystano autorską Skalę Ruminacji (RS), Skalę Akceptacji Choroby (AIS) oraz Inwentarz Potraumatycznego Rozwoju (PTGI). Wyniki i wnioski. W badanej grupie zdecydowana większość pacjentów ujawniła oznaki radzenia sobie skoncentrowanego na tworzeniu rozumienia choroby. Myśli na temat przyczyn choroby i jej objawów wystąpiły z największym nasileniem w trakcie pierwszych 10 tygodni po zachorowaniu. Poziom akceptacji choroby pozostawał w związku z radzeniem sobie skoncentrowanym na tworzeniu znaczenia, obecnością wsparcia społecznego oraz zmianami rozwojowymi. Problemy Pielęgniarstwa 2014; 22 (2): 209–215