Rys historyczny działalności Związku Zawodowego Pracowników Służby Zdrowia w Polsce w latach 1946–1981 - Przybek-Mita, Joanna (Nursing Problems / Problemy Pielęgniarstwa, 2016)
W okresie międzywojennym w Polsce nie funkcjonował żaden związek zawodowy skupiający wszystkich pracowników ochrony zdrowia. Personel medyczny należał do różnych organizacji zawodowych i związkowych, które były reprezentantem całej grupy zawodowej lub tylko wybranej jego części. Sytuacja ta, w ocenie władz państwowych, powodowała działania konkurencyjne, które doprowadzały do walki o lepszą pozycję zawodową i poprawę warunków pracy i płacy tylko dla własnej grupy zawodowej. Z analizy sytuacji przedwojennej zrodziła się myśl powołania organizacji skupiającej przedstawicieli wszystkich grup zawodowych pracowników służby zdrowia: lekarzy, lekarzy dentystów, farmaceutów, pielęgniarki, położne, analityków medycznych, nauczycieli zawodu medycznego i innych. Decyzją Centralnej Komisji Związków Zawodowych w dniu 26 sierpnia 1946 roku została powołana Komisja Organizacyjna Związku Zawodowego Pracowników Służby Zdrowia. Celem pracy jest przedstawienie działalności Związku Zawodowego Pracowników Służby Zdrowia, ze szczególnym uwzględnieniem działalności sekcji pielęgniarek. Analizą objęto działalność Związku w latach 1946–1981. W tym czasie była realizowana przez prace następujących komisji problemowych: komisję ekonomiczną, komisję socjalno-bytową, komisję kobiet pracujących, komisję ds. rencistów, komisję młodzieżową, komisję sportowo-turystyczną, komisję kulturalno-oświatową, komisję ochrony pracy oraz komisję historyczną.