Erytropoetyna w onkologii ginekologicznej - Dańska, Anna; Sodowski, Krzysztof; Przybylski, Marcin; Spaczyński, Marek (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2002)
Nowotwory narządów płciowych u kobiet stają się coraz poważniejszym problemem zarówno dla ginekologów, jak i onkologów. Stały wzrost liczby zachorowań zmusza do poszukiwania coraz nowszych metod wczesnego wykrywania, jak i doskonalszego leczenia pacjentek dotkniętych chorobami nowotworowymi. Jednym z istotnych osiągnięć przyczyniających się do polepszenia wyników leczenia w onkologii ginekologicznej było wprowadzenie do lecznictwa ludzkiej rekombinowanej erytropoetyny (rhEpo). W przebiegu chorób o podłożu nowotworowym dochodzi do upośledzenia produkcji tego białka w organizmie. Prowadzi to do rozwoju niedokrwistości wtórnej, która często zmusza do przerwania leczenia. Taka korekta planu leczenia raka negatywnie odbija się na uzyskiwanych wynikach. Nie bez znaczenia pozostaje też jakość życia pacjentek. Rosnące trudności i koszty pozyskania preparatów krwiopochodnych oraz ryzyko ich stosowania dodatkowo promują stosowanie cytokin krwiotwórczych, w tym rhEpo. Artykuł jest próbą zapoznania czytelnika z podstawami mechanizmów leżących u podłoża rozwoju anemii nowotworowej i jej wpływu na chorobę zasadniczą. W oparciu o doświadczenia własne i doniesienia piśmiennictwa światowego przedstawiono zasady leczenia preparatami ludzkiej rekombinowanej erytropoetyny, za szczególnym uwzględnieniem jej wykorzystania w raku jajnika.