Wpływ terapii przezskórnej na profil krwawień oraz jakość życia kobiet w okresie okołomenopauzalnym - Sobczuk, Anna; Surkont, Grzegorz; Wilamowska, Agnieszka; Pertyński, Tomasz (Menopause Review/Przegląd Menopauzalny, 2005)
Badano tolerancję i skuteczność w leczeniu objawów klimakterycznych terapii hormonalnej (HT) opartej na podawaniu 17β-estradiolu przezskórnie (50 mikrogramów/24 godz.) oraz mikronizowanego progesteronu dopochwowo (2 razy 50 mg). Grupę badaną stanowiło 80 kobiet w wieku 45 do 55 lat – 42 z nich otrzymywały HT wg schematu sekwencyjnego, zaś 38 otrzymywało tylko estrogenoterapię. W oparciu o skalę Greene’a stwierdzono istotną poprawę jakości życia już po 4 tyg. stosowanej terapii, z dalszą poprawą po kolejnych 2 mies. terapii. Zaobserwowano bardzo niski odsetek krwawień międzymiesiączkowych u pacjentek otrzymujących złożoną sekwencyjną HT. Po 3 mies. terapii nieprawidłowe krwawienia występowały u 19,1% pacjentek, a po 6 mies. terapii krwawienia lub plamienia zgłaszało 4,8% badanych. Nie zaobserwowano znamiennej różnicy w zakresie grubości i struktury echa endometrium po 3 i 6 mies. kuracji. W grupie kobiet stosujących terapię sekwencyjną (E+P) 3 pacjentki przerwały leczenie w pierwszych trzech miesiącach leczenia, 2 (4,9 proc.) z powodu plamień lub acyklicznych krwawień, 1 (2,4 proc.) z powodu dokuczliwych zaparć w drugiej fazie cyklu. W grupie drugiej, stosującej tylko plastry z estradiolem (ET) z terapii zrezygnowała tylko 1 pacjentka z powodu przybrania na wadze. Pozostałe pacjentki (95%) bardzo dobrze tolerowały terapię HT/ET. Pacjentki stosujące tylko estrogenoterapię (ET) w postaci plastrów zgłaszały mniej działań niepożądanych niż pacjentki stosujące terapię złożoną (E+P).