Medycyna dodatkowa i alterrnatywna stosowana u dzieci i młodzieży z cukrzycą typu 1 w Brazylii - Machado, Luciana Carla Bezerra; Alves, Crésio (Pediatric Endocrinology Diabetes and Metabolism, 2017)
Wstęp. Pacjenci z cukrzycą typu 1 (T1DM) zwracają się w stronę dodatkowych i alternatywnych metod (CAM, ang. complimentary and alternative medicine), wierząc w zahamowanie progresji choroby i zmniejszenie niekorzystnych objawów związanych z terapią konwencjonalną. Cele. Stworzenie profilu i ocena skali stosowania CAM u brazylijskich dzieci i młodzieży z cukrzycą typu 1 poddanych terapii konwencjonalnej. Metody. Przeprowadzono wywiady z prawnymi opiekunami pacjentów z cukrzycą typu 1 (obu płci, w wieku 2–17 lat). Stworzono profil stosowania metod CAM na podstawie częstości używania i nieużywania przez pacjentów CAM oraz złożonej analizy korespondencji. Wyniki. Badaniu poddano 77 pacjentów (10,7±3,8 lat, 34 dziewczęta i 36 chłopców). Spośród badanych 41,5% stosowało CAM, przy czym większość (69%) nie poinformowała o tym lekarza prowadzącego. Głównym powodem stosowania CAM była chęć poprawy wartości glikemii w zamiarze wyleczenia się z choroby. Najczęściej stosowane były rośliny lecznicze, akupunktura oraz modlitwa. Stwierdzono dodatni związek pomiędzy stosowaniem CAM a socjodemograficzną charakterystyką badanych. Wnioski. Stworzenie profilu ujawniło istnienie grupy pacjentów wymagającej szczególnej uwagi ze strony personelu medycznego z powodu skłonności do adaptowania zachowań wpływających na pogorszenie wyników leczenia, poprzez m.in. nieliczenie wymienników węglowodanowych czy nieinformowanie lekarza o stosowaniu metod medycyny alternatywnej i dodatkowych.