Rozwój diagnostyki alergii kontaktowej - Żmudzińska, Maria; Czarnecka-Operacz, Magdalena (Advances in Dermatology and Allergology/Postępy Dermatologii i Alergologii, 2005)
Początki badań dotyczących diagnostyki alergicznego wyprysku kontaktowego, będącego immunologiczną reakcją IV typu wg klasyfikacji Gella i Coombsa sięgają końca XIX w. Poznanie mechanizmów rozwoju alergicznej reakcji typu opóźnionego pozwoliło na opracowanie powszechnie stosowanych w diagnostyce wyprysku kontaktowego naskórkowych testów płatkowych. Europejski standardowy zestaw alergenów kontaktowych opracowywany jest przez Europejską Grupę ds. Środowiskowego i Kontaktowego Zapalenia Skóry ( European Environmental and Contact Dermatitis Research Group – EECDRG), Brytyjskią Grupę ds. Kontaktowego Zapalenia Skóry ( British Contact Dermatitis Group – BCDG) oraz Międzynarodową Grupę ds. Kontaktowego Zapalenia Skóry ( International Contact Dermatitis Group – ICDRG). Właściwa diagnostyka alergii kontaktowej wywołanej miejscowymi preparatami glikokortykosteroidowymi uznawana jest za istotny problem o znaczeniu zarówno klinicznym, jak i naukowym. W niniejszej pracy przedstawiono rozwój badań diagnostyki alergii kontaktowej z uwzględnieniem najbardziej aktualnego problemu dotyczącego leków o działaniu przeciwzapalnym oraz przeciwalergicznym.