Przezoskrzelowa ultrasonografia w diagnostyce chorób układu oddechowego - Piorunek, Tomasz; Skowronek, Janusz; Nowicka, Agata; Goździk, Joanna; Batura-Gabryel, Halina; Młynarczyk, Witold (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2005)
Przezoskrzelowa ultrasonografia (PU) jest metodą inwazyjną, stanowiącą uzupełnienie bronchofiberoskopii (BRF) i tomografii komputerowej (TK) w diagnostyce wybranych procesów chorobowych, przebiegających w obrębie klatki piersiowej. Podczas kilkunastu lat rozwoju PU usprawniona została aparatura i technika wykonywania badania oraz rozszerzono zakres wskazań do jej wykonania. Głowica ultradźwiękowa wprowadzana jest przez kanał roboczy bronchofiberoskopu do wybranego miejsca tchawicy i drzewa oskrzelowego. Możliwość obrazowania w głąb otaczającej struktury wynosi od 1,5 do 12 cm. Przezoskrzelowa ultrasonografia stanowi uzupełnienie innych metod diagnostycznych w rozpoznawaniu chorób, szczególnie nowotworowych. Metoda ta umożliwia określenie położenia zmian litych w miąższu płuc i w śródpiersiu, ocenę regionalnych węzłów chłonnych oraz narządów śródpiersia przylegających do oskrzeli, określenie głębokości nacieku nowotworowego w ścianę oskrzela i otaczających struktur. PU zwiększa skuteczność przezoskrzelowej, cienkoigłowej biopsji płuca [1]. Celem pracy było przedstawienie aktualnych poglądów na możliwości i ograniczenia zastosowania PU w rozpoznawaniu raka płuca i innych chorób układu oddechowego.