Rola badań przesiewowych w raku gruczołu krokowego - Jassem, Jacek; Matuszewska, Katarzyna; Matuszewski, Marcin (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2003)
W miarę starzenia się społeczeństw rośnie liczba zachorowań na raka stercza. Nowotwór ten znajduje się już obecnie na drugim miejscu pod względem występowania wśród mężczyzn w krajach rozwiniętych. Standardowymi metodami badań przesiewowych w kierunku tego nowotworu są badanie per rectum i oznaczanie stężenia PSA w surowicy. Inne badania, jak ultrasonografia, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny, czy scyntygrafia kości nie są przydatne w tak wczesnym okresie rozwoju choroby. Jednakże właśnie wykrycie nowotworu w początkowej, bezobjawowej fazie, umożliwia przeprowadzenie radykalnego leczenia. Przeciwnicy rozpowszechniania badań przesiewowych twierdzą jednak, że znaczna część wykrywanych tym sposobem nowotworów stanowią niewielkie i mało agresywne zmiany, niewymagające żadnego leczenia. Ze względu na powolny przebieg nowotworu i liczne współistniejące choroby związane z wiekiem osób poddawanych badaniom przesiewowym, rzeczywiście trudno jest obiektywnie udowodnić wynikające z nich korzyści medyczne oraz ich zasadność w kategoriach ekonomicznych. Aczkolwiek niektóre prace sugerują celowość prowadzenia badań przesiewowych w kierunku raka gruczołu krokowego, nadal nie udało się niepodważalnie potwierdzić, czy zmniejszają one umieralność z powodu tego nowotworu. W przypadku podejmowania organizacji badań przesiewowych konieczne jest ścisłe przestrzeganie zasad doboru poddawanych im osób z uwzględnieniem czynników ryzyka, potencjalnych korzyści i ogólnego stanu zdrowia badanych. Jest to szczególnie istotne w krajach takich jak Polska, gdzie średni czas życia mężczyzn jest względnie krótki, a możliwości finansowe systemu ochrony zdrowia ograniczone. Oczekuje się, że prowadzone obecnie w Europie i USA duże badania przesiewowe z losowym doborem badanych pozwolą za kilka lat ostatecznie ustalić ich skuteczność.