OCENA WYDOLNOŚCI FUNKCJONALNEJ PACJENTÓW W WIEKU 65+ ODDZIAŁU REHABILITACJI OGÓLNOUSTROJOWEJ - Tadrowska-Woźniakowska, Jolanta; Głowacka, Mariola (Pielęgniarstwo w Opiece Długoterminowej / Long-Term Care Nursing, 2019)
Wstęp Starzenie się społeczeństw, skutkujące wzrostem udziału w ich strukturach osób powyżej 65 roku życia wymusza konieczność poświęcenia problemom seniorów większej uwagi. Liczne schorzenia przewlekłe i problemy zdrowot¬ne osłabiające kondycję fizyczną i psychiczną starszych ludzi prowadzą zazwyczaj do spadku wydolności funkcjo¬nalnej, niepełnosprawności i uzależnienia od pomocy innych. Obniżeniu tempa procesów, które zwiększają ryzyko wystąpienia chorób i pojawienia się niesprawności służy rehabilitacja, której podstawę stanowi aktywność fizyczna. Diagnostyka sprawności funkcjonalnej poprzedza dobór optymalnych form i metod usprawniania. Cel Celem pracy jest przedstawienie porównania wyników sprawności funkcjonalnej uzyskanych przez senio¬rów przy przyjęciu do oddziału rehabilitacji oraz po upływie trwającego 3 tygodnie programu usprawniania i wykazanie związku pomiędzy regularną aktywnością ruchową a stopniem samodzielności. Materiał i metody Badania prowadzono po uzyskaniu zgody Komisji Bioetycznej przy UMK w Toruniu, Collegium Medicum w Bydgoszczy – KB 527/2018 od 20.06.2018 do 30.06.2019. Miejscem badań był Oddział Rehabilitacji Ogól¬noustrojowej Nowego Szpitala w Świeciu. Materiał badawczy stanowiły wyniki przeprowadzonych dwu¬krotnie – przy przyjęciu i przy wypisie – badań z użyciem standaryzowanych narzędzi i skal, w tym Barthel i VES-13. Posłużono się również kwestionariuszem ankiety własnej konstrukcji indagującym m.in. o dane społeczno-demograficzne i stan zdrowia. Wyniki W przeprowadzonych badaniach wykazano istotną statystycznie poprawę wyników w skali Barthel, zarów¬no u kobiet jak i mężczyzn. Wnioski 1. Przeprowadzone badania potwierdzają, że rehabilitacja szpitalna skutkuje wzrostem wydolności funk¬cjonalnej seniorów. 2. Samodzielność w wykonywaniu codziennych czynności, oceniana przy użyciu skali Barthel osiąga wyższy poziom w badaniu przy wypisie, aniżeli przy przyjęciu. 3. Występowały istotne statystycznie różnice pomiędzy grupami wyników skali VES-13 dotyczące wyni¬ków skali Barthel zarówno w dniu przyjęcia, jak i w dniu wypisu.