Somatotropinowa niedoczynność przysadki jako powikłanie hemofilii – opis przypadku i dane z literatury - Kucharska, Anna; Łaguna, Paweł; Adamowicz-Salach, Anna; Witkowska-Sędek, Ewelina; Klukowska, Anna (Pediatric Endocrinology Diabetes and Metabolism, 2020)
Ciężka hemofilia jest związana z wysokim ryzykiem wystąpienia zagrażających życiu krwawień wewnątrzczaszkowych. Badania u dorosłych wskazują na stosunkowo wysoki odsetek niedoczynności przedniego płata przysadki po incydencie krwawienia wewnątrzczaszkowego. W pracy przedstawiono przypadek nabytej izolowanej somatotropinowej niedoczynności przysadki u chłopca z ciężką postacią hemofilii A. We wczesnym dzieciństwie przebył kilka incydentów krwawienia wewnątrzczaszkowego. W wieku 7 lat u chłopca rozpoznano niedobór hormonu wzrostu. Badanie metodą rezonansu magnetycznego wykazało prawidłową przysadkę i liczne zmiany ogniskowe w tkance mózgowej. Czynność osi hormonalnych zależnych od przysadki poza osią GH/IGF1 była prawidłowa. Wdrożono leczenie rhGH i kontynuowano terapię ponad 9 lat. Uzyskano normalizację wzrostu chłopca stosownie do średniej wysokości rodziców. Nie obserwowano żadnych powikłań leczenia poza sporadycznym krwawieniem po iniekcjach. Pacjenci z hemofilią powinni być traktowani jako grupa zwiększonego ryzyka dysfunkcji przysadki. Podskórne iniekcje rhGH mogą być bezpieczne nawet u pacjentów z ciężką hemofilią.