Wpływ radioterapii na niektóre parametry koagulologiczne u chorych na niedrobnokomórkowego raka płuca (NSCLC) - Ziółkowska, Ewa; Roszkowski, Krzysztof; Sitarz, Radosław (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2005)
Celem pracy była ocena wpływu radioterapii na stężenia wybranych czynników układu fibrynolizy u chorych na niedrobnokomórkowego raka płuca (NSCLC). Badaniu poddano 30 chorych (27 mężczyzn i 3 kobiety) w wieku 41–71 lat z NSCLC o różnym stopniu zaawansowania choroby. U części chorych wykonano zabieg operacyjny, a u wszystkich zastosowano radykalną radioterapię w dawce 50–60 Gy/5 x tyg. /2 Gy/fx. U wszystkich badanych poddano ocenie stężenia fibrynogenu, tkankowego aktywatora plazminogenu (t-PA), inhibitora aktywatora plazminogenu typu 1 (PAI-1) oraz kompleksów plazmina-a-2-antyplazmina (PAP) przed radioterapią, po dawce 50 Gy/g i po dawce 60 Gy/g. Grupę kontrolną stanowiło 10 osób zdrowych. W badaniu wykazano istotne statystycznie podwyższenie wszystkich ww. parametrów w grupie chorych na NSCLC w porównaniu z grupą kontrolną. Średnie stężenie fibrynogenu wzrastało podczas radioterapii zarówno po dawce 50, jak i 60 Gy/g. Stężenia t-PA i PAI-1 wzrastały po dawce 50 Gy/g (p<0,001), natomiast po dawce 60 Gy/g zanotowano spadek do wartości zbliżonych do grupy kontrolnej. Stężenia PAP u chorych na NSCLC stwierdzano na poziomie wyższym niż w grupie kontrolnej, natomiast średnie stężenia PAP po radioterapii spadały do wartości zbliżonych do grupy zdrowych. U wszystkich chorych nie obserwowano zaburzeń klinicznych, stwierdzano jedynie nieprawidłowości na poziomie molekularnym. Wnioski: 1) radioterapia promieniowaniem jonizującym powoduje wzrost aktywności fibrynolitycznej u chorych z NSCLC, jednakże nie wywołując zaburzeń klinicznych u leczonych pacjentów; 2) być może pomiary stężeń niektórych parametrów układu hemostazy mogłyby być wykorzystane jako użyteczne markery prognostyczne u chorych z rakiem płuca leczonych radioterapią.