Zasady postępowania chirurgicznego w raku piersi spełniające wymogi leczenia onkologicznego oraz umożliwiające sprawne przeprowadzenie operacji odtwórczej w przypadku amputacji gruczołu piersiowego - Janusz Kruszewski, Wiesław (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2002)
Próby leczenia raka piersi podejmowano od wielu wieków. Istotne zmiany w sposobie walki z tą chorobą wprowadzono dopiero w XVI w. W XVIII w. stworzono podstawy naukowe operowania raka piersi. W XXI w. jedną z metod leczenia tej choroby pozostaje zmodyfikowana radykalna amputacja gruczołu piersiowego. Operacja ta musi spełniać wymogi leczenia onkologicznego. Jednocześnie musi zapewnić chorej szybki powrót do pełnej sprawności fizycznej i zminimalizować ryzyko powikłań związanych z dokonanym okaleczeniem oraz umożliwić łatwe odtworzenie utraconej piersi. Istotnym elementem tego postępowania jest właściwe wypreparowanie płatów skórno-podskórnych oraz wielu nerwów czuciowych i ruchowych oraz ich zachowanie wraz z towarzyszącymi im naczyniami krwionośnymi. Zachowanie ruchowego unerwienia mięśni ograniczających dół pachowy znacząco ułatwia przeprowadzenie operacji odtwórczej piersi każdą ze stosowanych metod chirurgicznych. Do nerwów, które w szczególności staramy się zaoszczędzić należą: nerw piersiowo-grzbietowy, nerw piersiowy długi, nerw międzyżebrowo-ramienny i nerwy piersiowe - boczny i przyśrodkowy. Dobre warunki dostępu do szczytu pachy można uzyskać przez przeciwległe rozciągnięcie obu mięśni piersiowych hakami. Pozwala to na zachowanie mięśnia piersiowego mniejszego oraz chroni przed przecięciem odgałęzień nerwów piersiowych, a w szczególności nerwu piersiowego przyśrodkowego.