Chemioterapia uzupełniająca zabieg operacyjny u chorych na raka piersi - Senkus-Konefka, Elżbieta; Wełnicka-Jaśkiewicz, Marzena (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2002)
Ogólnoustrojowe leczenie uzupełniające we wczesnych postaciach raka piersi jest stosowane rutynowo od ponad 30 lat. W tym czasie zmieniały się zarówno kwalifikacje chorych, jak i metody leczenia. Opublikowana przed trzema laty metaanaliza przeprowadzona przez Early Breast Cancer Trialists' Collaborative Group, obejmująca prawie 18 tys. chorych uczestniczących w ponad 40 badaniach randomizowanych, oceniających skuteczność uzupełniającej chemioterapii wykazała zarówno poprawę przeżyć całkowitych, jak i wydłużenie czasu wolnego od wznowy we wszystkich kategoriach chorych (niezależnie od cechy N, stanu menopauzalnego czy obecności receptorów steroidowych). Na podstawie tej metaanalizy i wyników poszczególnych badań znacznie rozszerzyły się wskazania do leczenia uzupełniającego. Można je pominąć jedynie u chorych w wieku powyżej 35 lat, o korzystnych czynnikach rokowniczych - w guzach o niskim stopniu złośliwości i średnicy nie przekraczającej 2 cm, bez przerzutów do pachowych węzłów chłonnych i z dodatnimi receptorami steroidowymi. Coraz częściej w leczeniu uzupełniającym stosuje się chemioterapię zawierającą antracykliny, bowiem schematy te są nieco skuteczniejsze niż stosowany dotychczas najczęściej schemat CMF. Obecnie przedmiotem badań klinicznych są schematy zawierające taksany, chemioterapia wysokodawkowa oraz przeciwciała monoklonalne.