Testy elektrofizjologiczne w ocenie leczenia jaskry i nadciśnienia ocznego – aktualny stan wiedzy. Przegląd piśmiennictwa - Karaśkiewicz, Joanna; Lubiński, Wojciech; Penkala, Krzysztof (Klinika Oczna / Acta Ophthalmologica Polonica, 2013)
Opisanie na podstawie danych z literatury skuteczności testów elektrofizjologicznych (elektroretinogram stymulowany wzorcem, wieloogniskowy elektroretinogram i wieloogniskowe wzrokowe potencjały wywołane) w ocenie funkcji komórek zwojowych siatkówki w oczach z nadciśnieniem ocznym i jaskrą po obniżeniu ciśnienia wewnątrzgałkowego. Materiał i metody: dane opublikowane w bazie PubMed w latach 1964–2012. Wyniki: rezultaty badań opisane w kilku pracach sugerują, że za pomocą elektroretinogramu stymulowanego wzorcem typu stanu ustalonego można zarejestrować znaczącą poprawę funkcji komórek zwojowych siatkówki po leczeniu tymololem, acetazolamidem, beta-blokerami oraz analogami prostaglandyn. Tylko w jednym badaniu potwierdzono zmiany uwidocznione w wieloogniskowym elektroretinogramie, które powstały w następstwie obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego po zabiegu trabekulektomii. Nie było istotnych statystycznie korelacji między zmianami zachodzącymi podczas obniżania ciśnienia wewnątrzgałkowego a zmianami uwidocznionymi w badaniu wieloogniskowych wzrokowych potencjałów wywołanych. Wnioski: elektroretinogram stymulowany wzorcem typu stanu ustalonego jest testem najczęściej stosowanym w ocenie rezultatów leczenia nadciśnienia ocznego i jaskry.