Pierwotny chłoniak wewnątrzgałkowy – opis pacjenta w obserwacji 2,5-letniej - Cholewa, Monika; Chosia, Maria; Jarema, Alina; Lubiński, Wojciech (Klinika Oczna / Acta Ophthalmologica Polonica, 2013)
Cel: Przedstawienie obrazu klinicznego, diagnostyki i leczenia pacjenta z pierwotnym chłoniakiem wewnątrzgałkowym w obserwacji 2,5-letniej. Materiał i metody: U 62-letniego mężczyzny, z powodu nawracającego obustronnego zapalenia błony naczyniowej o nieznanej etiologii powikłanego zaćmą, wykonano fakowitrektomię z tamponadą olejem silikonowym. W trakcie zabiegu stwierdzono kremowożółte nacieki, z których pobrano aspirat do badań immunocytochemicznych – rozpoznano chłoniaka typu B. Dodatkowe badania, hematologiczne i neuroobrazowe głowy i oczodołów, były w granicach normy. W czasie 2,5-letniej obserwacji pacjent był leczony okresowo iniekcjami wewnątrzgałkowymi Metotreksatu (MTX) w dawce 400 μg/0,1 ml do oczu prawego i lewego (OP, OL). W okresie obserwacji wykonywano okresowo rutynowe badania okulistyczne. Wyniki: W trakcie leczenia uzyskano regresję nacieków limfocytarnych w obojgu oczach. Najlepiej skorygowana ostrość wzroku do dali OP/OL utrzymywała się na stałym poziomie i wynosiła kolejno 0,2 i 0,3 (tablice Snellena). Ciśnienie wewnątrzgałkowe oraz przedni odcinek OP/OL były w granicach normy. Na dnie oczu obserwowano nowe małe nacieki limfocytarne, które ulegały regresji po iniekcji Metotreksatu. Jednorazowo leczenie było wspomagane endofotokoagulacją laserową OL oraz 2-, 3-krotnie laseroterapią argonową OP/OL. Do dzisiaj nie zaobserwowano uogólnienia procesu chorobowego. Wnioski: Miejscowa chemioterapia Metotreksatem może być skuteczną i bezpieczną metodą leczenia pierwotnego chłoniaka wewnątrzgałkowego. Należy jednak pamiętać, że ze względu na duże prawdopodobieństwo uogólnienia procesu chorobowego i miejscowych nawrotów choroby pacjent powinien pozostawać pod stałą kontrolą okulistyczną i onkologiczną.