Otyłość dziecięca – czas, by działać jak najszybciej - Szczyrska, Joanna (Pediatric Endocrinology Diabetes and Metabolism, 2023)
W ostatnich dekadach nastąpił globalny wzrost średniego wskaźnika masy ciała (body mass index – BMI) u dzieci i pojawił się niepokojący trend zwiększania masy ciała w grupie najmłodszych dzieci. Nadmiar masy ciała i otyłość w wieku dziecięcym skutkują przedwczesną śmiertelnością i zachorowalnością dorosłych. Otyłość nie jest jedynie czynnikiem ryzyka innych chorób, ale złożoną, wieloczynnikową chorobą samą w sobie, związaną z predyspozycjami genetycznymi, na które wpływa coraz bardziej permisywne środowisko, począwszy od życia wewnątrzmacicznego poprzez dzieciństwo i okres dojrzewania do dorosłości. Wiedza o częstości występowania otyłości od najwcześniejszych okresów życia człowieka i jej trajektorii jest niezbędna dla uświadomienia ryzyka na poszczególnych jego etapach i wskazania potencjalnego wieku prewencji i interwencji. Podejmowanie u dzieci skutecznych działań zarówno prewencyjnych, jak i terapeutycznych jest obecnie koniecznością, a skuteczne interwencje stosowane w celu redukcji masy ciała zmniejszają skutki zdrowotne. Zidentyfikowane czynniki ryzyka w okresie 1000 pierwszych dni życia, a nawet wcześniej, jeszcze przed poczęciem, sugerują, że jest to ważny okres dla rozwoju nadwagi i otyłości i wydaje się najbardziej właściwym okresem dla działań profilaktycznych. Narastające zjawisko otyłości wśród dzieci wymaga nie tylko profilaktyki, lecz także integralnego leczenia. Programy interwencyjne związane ze zmianą stylu życia uważa się za kluczowe w leczeniu otyłości u dzieci. Trajektorie otyłości, większa skuteczność stosowanych interwencji obserwowana w młodszych grupach wiekowych oraz zależność ryzyka rozwoju powikłań od czasu trwania otyłości potwierdzają konieczność wczesnego rozpoznawania i leczenia otyłości u dzieci od najmłodszych lat. Głównym celem opieki powinno być zapobieganie powstawania otyłości, gdyż zmniejsza to skutki zdrowotne, społeczne i finansowe.