Wysokodawkowana chemioterapia uzupełniona przeszczepieniem autologicznych krwiotwórczych komórek macierzystych w drobnokomórkowym raku płuca - Krzakowski, Maciej (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2006)
Drobnokomórkowy rak płuca stanowi paradoksalną sytuację kliniczną. U większości chorych rokowanie jest wyjątkowo niekorzystne niezależnie od wysokiej chemiowrażliwości tego nowotworu. Większość chorych odpowiada na chemioterapię pierwszej linii, ale czas trwania odpowiedzi jest względnie krótki. Ponad 90 proc. chorych umiera z powodu powstania oporności na stosowane leki. Eskalacja dawek konwencjonalnej chemioterapii i intensyfikacja leczenia ze wspomaganiem przeszczepieniem autologicznych komórek macierzystych szpiku lub krwi obwodowej stanowi teoretycznie metodę przezwyciężenia zjawiska chemiooporności. Skuteczność wczesnego zastosowania chemioterapii wysokodawkowanej wspomaganej przeszczepieniem komórek macierzystych przyniosła wyniki zbliżone do uzyskiwanych w następstwie stosowania standardowej chemioterapii. Wysokodawkowana chemioterapii ze wspomaganiem komórkami macierzystymi, stosowana w ramach późnej intensyfikacji po leczeniu standardowym, była częściej oceniana, szczególnie w wybranych grupach chorych z rozpoznaniem choroby ograniczonej, młodszych i sprawniejszych oraz obciążonych w mniejszym stopniu dodatkowymi chorobami. Nawet w takiej podgrupie chorych o lepszym rokowaniu, korzyści w zakresie przeżycia nie były oczywiste niezależnie od niższego ryzyka śmiertelności związanej z leczeniem. Do chwili obecnej wyższość strategii leczenia intensyfikowanego w drobnokomórkowym raku płuca nie została przekonująco udowodniona i konieczne jest prowadzenie dalszych badań kontrolowanych w celu wyjaśnienia jej znaczenia. Główne zagadnienia, takie jak wybór chorych i dawek leków oraz czasu włączenia chemioterapii, pozostają niewyjaśnione. Integracja nowych leków o działaniu ukierunkowanym molekularnie w protokołach tych badań wydaje się również uzasadniona.