Hormonoterapia zastępcza a ryzyko zachorowania na raka jajnika - Bodnar, Lubomir; Gąsowska-Bodnar, Agnieszka; Szczylik, Cezary (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2006)
Hormonalna terapia zastępcza, stosowana głównie w leczeniu menopauzalnych objawów wypadowych, zwiększa u kobiet ryzyko powstawania raka piersi i trzonu macicy, natomiast jej wpływ na rozwój raka jajnika nie jest dokładnie poznany. W badaniach epidemiologicznych stwierdza się, że steroidy płciowe, zwłaszcza estrogeny i progesteron mają znaczenie w kancerogenezie raka jajnika. Niedawno opublikowane dane wskazują, że zwłaszcza estrogeny mają znaczący wpływ na transformację nowotworową komórek nabłonkowych jajnika. Stwierdza się istotne statystycznie różnice w ekspresji receptorów estrogenowego alfa i beta w trakcie kancerogenezy raka jajnika. Utrata ekspresji receptora ER-beta może być ważnym czynnikiem prowadzącym do rozwoju raka jajnika. ER-beta wpływa na regulację procesów proliferacji i ruchliwości komórek nowotworowych raka jajnika. I przeciwnie – wysoki poziom progesteronu wykazuje działanie protekcyjne przed rozwojem raka jajnika, a nadekspresja receptora progesteronowego jest korzystnym czynnikiem prognostycznym u chorych na raka jajnika. Ostatnio opublikowane prospektywne badania wskazują, że hormonalna terapia zastępcza stosowana u kobiet w wieku pomenopauzalnym może zwiększać ryzyko wystąpienia raka jajnika oraz śmiertelności związanej z tą chorobą, szczególnie u pacjentek leczonych dłużej niż 10 lat. Lekarze zalecający pacjentkom hormonalną terapię zastępczą powinni szczegółowo omawiać zgłaszane przez nie dolegliwości oraz wspólnie rozważać spodziewane korzyści i możliwe zagrożenia takiego leczenia.