Baklofen a zaburzenia związane z używaniem alkoholu: mechanizmy, skuteczność i zastosowanie - Pura, Izabella Ewa (Alcoholism and Drug Addiction/Alkoholizm i Narkomania, 2024)
Zaburzenia związane z używaniem alkoholu (AUD) stanowią poważny problem zdrowotny, przyczyniając się do milionów zgonów rocznie oraz powodując różnorodne komplikacje, takie jak choroby wątroby czy problemy sercowo-naczyniowe. Mimo dostępności kilku metod leczenia, ich skuteczność pozostaje ograniczona, co podkreśla pilną potrzebę opracowania bardziej efektywnych terapii. Jednym z obiecujących kierunków badań jest zastosowanie baklofenu, agonisty receptorów GABA-B, jako leczenia off-label w terapii AUD. Baklofen wykazuje zdolność modulowania układów nagrody w mózgu oraz osi podwzgórze–przysadka–nadnercza. Dzięki tym właściwościom może zmniejszać głód alkoholowy oraz przedłużać abstynencję, szczególnie u pacjentów z chorobami wątroby. Ponadto, zmniejsza stężenie kortyzolu, który jest kluczowym czynnikiem sprzyjającym wzmożonemu pragnieniu alkoholowemu. Stosowanie baklofenu wiąże się jednak z pewnymi wyzwaniami. Do najczęstszych działań niepożądanych należą sedacja i zawroty głowy, jednakże zgłaszano również cięższe powikłania. Co więcej, badania oceniające skuteczność baklofenu mają istotne ograniczenia, takie jak małe grupy badawcze, niejednolite schematy dawkowania oraz zmienne wyniki. Aby lepiej zrozumieć potencjał baklofenu jako leku na AUD, konieczne są rzetelne i dobrze kontrolowane badania kliniczne. Powinny one wyjaśnić mechanizmy działania baklofenu, określić optymalne strategie dawkowania oraz ocenić jego długoterminową skuteczność i bezpieczeństwo. Pomimo tych luk w badaniach, baklofen pozostaje obiecującym narzędziem wspierającym proces zdrowienia, zapobiegającym nawrotom u osób z AUD.