Kardiochirurgia dorosłych Zmiany osoczowego stężenia enzymów granulocytarnych: mieloperoksydazy i β-glukuronidazy podczas różnych typów zabiegów pomostowania aortalno-wieńcowego - Bartkowiak, Marek; Poprawka, Tomasz; Sienczewski, Aleksander; Wysocki, Henryk; Kalawski, Ryszard; Siminiak, Tomasz (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2005)
Wstęp: Aktywacja granulocytów obojętnochłonnych (PMN) podczas zabiegów kardiochirurgicznych jest związana z niedokrwieniem i reperfuzją mięśnia sercowego oraz krążeniem pozaustrojowym (cardiopulmonary bypass, CPB). Cel: Ocena wpływu niedokrwienia mięśnia sercowego i CPB na uwalnianie granulocytarnej β-glukuronidazy i mieloperoksydazy (MPO) podczas różnych typów operacji wieńcowych. Materiał i metody: 53 chorych losowo podzielono na 3 grupy: grupa A: 16 pacjentów – konwencjonalne wszczepienie pomostów aortalno-wieńcowych (coronary artery bypass graft, CABG); grupa B: 18 pacjentów operowanych na bijącym sercu przy CPB; grupa C: 19 pacjentów – operacja typu off-pump. Osocze do analizy uzyskano z krwi z tętnicy i żyły obwodowej, pobranej przed zakleszczeniem aorty (grupa A) i przed wykonaniem pierwszego zespolenia wieńcowego w grupach B i C. Dalsze próbki pobierano po odkleszczeniu aorty w grupie A i po wykonaniu ostatniego zespolenia obwodowego (grupach B i C) oraz po 25 min reperfuzji we wszystkich grupach. Wyniki: Najwyższe stężenie β-glukuronidazy stwierdzono w grupie B, w próbkach osocza pobranych po wykonaniu ostatniego zespolenia obwodowego. Najwyższe stężenia MPO stwierdzono w grupie B, w próbkach pobranych po 25 min reperfuzji. Wnioski: Rewaskularyzacja mięśnia sercowego przy asyście CPB na bijącym sercu powoduje bardziej nasiloną aktywację PMN