ARTYKUŁ ORYGINALNYIdentyfikacja swoistych przyczyn niewyjaśnionej niewydolności serca na podstawie biopsji endomiokardialnej - Bilińska, Zofia; Grzybowski, Jacek; Skwarek, Mirosław; Mazurkiewicz, Łukasz; Walczak, Ewa; Prochorec-Sobieszek, Monika; Deptuch, Tomasz; Chmielak, Zbigniew; Demkow, Marcin; Dębski, Artur; Witkowski, Adam; Wagner, Teresa; et al. (Advances in Interventional Cardiology/Postępy w Kardiologii Interwencyjnej, 2006)
Wstęp: Kardiomiopatie są chorobami mięśnia sercowego o nieustalonej etiologii. Identyfikacja swoistej choroby serca może wpłynąć na sposób postępowania z chorymi i ich rokowanie. Cel: Ocena przydatności biopsji endomiokardialnej u chorych z niewydolnością serca nieznanego pochodzenia. Materiał i metoda: Grupę badaną stanowiło 126 chorych (97 mężczyzn), w średnim wieku 36,3 lat, u których w latach 1992–2003 wykonano diagnostyczną biopsję endomiokardialną: 107 chorych z kardiomiopatią rozstrzeniową (KMR) (84,9%), 9 z restrykcyjną chorobą serca (RChS) (7,1%), 8 chorych z idiopatyczną dysfunkcją lewej komory i niewyjaśnionymi zaburzeniami rytmu (6,4%) oraz 2 z arytmogenną dysplazją prawej komory (1,6%). Bioptaty poddawano ocenie histopatologicznej i immunohistologicznej. Oceniono przeżycie w grupie badanej. Wyniki: U 10% chorych postawiono rozpoznanie swoistej choroby serca: zapalenia mięśnia sercowego (ZMS) (n=10) i amyloidozy serca (n=3, typy: AL-1, ATTR-1, niesklasyfikowany-1). Z kolei na podstawie łącznej oceny danych klinicznych i biopsji endomiokardialnej postawiono rozpoznanie swoistej choroby serca u 1) 24 (22,4%) chorych z KMR: kardiomiopatia rozstrzeniowa rodzinna (KMR-F), n=11, KMR współistniejąca z chorobami autoimmunologicznymi (KMR+AUI), n=3; ZMS, n=9; ZMS+AUI, n=1) i 2) u 4 (44,4%) chorych z RChS (amyloidoza, n=3; zaciskające zapalenie osierdzia, n=1). U pozostałych rozpoznano idiopatyczną KMR (I-KMR) u 83 chorych i idiopatyczną kardiomiopatię restrykcyjną (I-KMRe) u 5 chorych. W analizie jedno- i wieloczynnikowej wykazano, że ryzyko względne zgonu u chorych z amyloidozą serca i I-KMRe jest istotnie wyższe niż w I-KMR (RR=22,12; p<0,0001). W analizie wieloczynnikowej wykazano ponadto, że w populacji chorych z niewyjaśnioną kardiomiopatią ryzyko zgonu jest wyższe u chorych z KMR+AUI (RR=4,89; p=0,039) oraz u chorych w młodszym wieku (RR=0,66; p=0,018). Wniosek: Biopsja endomiokardialna jest cenną metodą uzupełniającą diagnostykę chorych z niewydolnością serca nieznanego pochodzenia, ale odsetek rozpoznań swoistych jest niski.