Stany zapalne błony śluzowej nosa i gardła u dzieci i dorosłych – strategia leczenia - Jeżewska, Elżbieta; Kukwa, Wojciech; Ścińska, Anna; Kukwa, Andrzej (Przewodnik Lekarza/Guide for GPs, 2006)
Zapalenia błony śluzowej nosa i gardła zależą od endogennych i egzogennych czynników i mechanizmów. Ponieważ większość ostrych zakażeń ma podłoże wirusowe, różnicując je, należy uwzględnić rzadziej występujące zakażenia o etiologii bakteryjnej. To odróżnienie ma podstawowe znaczenie, gdyż obecnie znana jest ogólna tendencja nadużywania antybiotyków. Podstawową strategią leczenia jest zatem leczenie objawowe i obserwacja pacjenta. Stosowanie antybiotyków w celu zapobieżenia ewentualnym zakażeniom bakteryjnym jest niepotrzebne i nie ma racjonalnego uzasadnienia. W pracy omówiono postępowanie w przypadku różnych nieżytów nosa wg konsensusu opracowanego przez Grupę Roboczą ds. Leczenia Nieżytów Nosa z 1994 r. Również stany zapalne błony śluzowej gardła podzielono na ostre (niespecyficzne, specyficzne) i przewlekłe (proste, przerostowe, zanikowe). Szczególną uwagę zwrócono na odróżnienie zapalenia gardła wywołanego przez Streptoccosus beta haemoliticus typu A, mogącego obejmować oprócz tkanki chłonnej również błonę śluzową gardła, od zapaleń wirusowych błony śluzowej gardła. Omawiając terapię leczenia tych stanów chorobowych, zwrócono uwagę na różnice w leczeniu dorosłych i dzieci.