Artykuł oryginalnyJednostronna talamotomia w leczeniu drżennej postaci choroby Parkinsona - Sobstyl, Michał; Ząbek, Mirosław; Koziara, Henryk; Kądziołka, Bartosz; Mossakowski, Zbigniew (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2006)
Cel pracy: Celem pracy jest ocena skuteczności jednostronnej talamotomii w leczeniu drżenia parkinsonowskiego i innych objawów motorycznych choroby Parkinsona (ChP). Materiał i metody: W Klinice Neurochirurgii Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego w Warszawie w latach 1999–2004 operowano 41 chorych z drżenną idiopatyczną postacią ChP. U wszystkich chorych przeprowadzono jednostronną talamotomię z ramą stereotaktyczną Leksell typ G i śródoperacyjnym mapowaniem celu stereotaktycznego na podstawie makrostymulacji. Pacjentów oceniono wg ujednoliconej skali oceny choroby Parkinsona, wersja 3. (Unified Parkinson’s Disease Rating Scale version 3., UPDRS), przed i po talamotomii w fazie off. Stopień klinicznego zaawansowania ChP oceniono na podstawie skali Hoehn i Yahra w fazie off. Stopień uzależnienia chorego od otoczenia oceniono na podstawie skali Schwab i Englanda. Chorych oceniono w fazie off przed talamotomią oraz 3, 12, 24 i 36 mies. po operacji wg wyżej wymienionych testów klinicznej oceny ChP. Wyniki: Autorzy prezentują wyniki uzyskane u 41 chorych poddanych stereotaktycznej talamotomii podczas 3-letniej obserwacji. 3 lata po talamotomii (w grupie 19 chorych) przeciwstronne drżenie parkinsonowskie z przedoperacyjnej wartości 11,2 (punkty 20–21 UPDRS) zmniejszyło się do 2,6 (punkty 20–21 UPDRS). Sztywność mięśniowa w przeciwstronnych kończynach 3 lata po operacji wynosiła 1,7 (punkt 22 UPDRS) w porównaniu z jej wartością przedoperacyjną 2,8 (punkt 22 UPDRS). Spowolnienie ruchowe i objawy osiowe ChP nie uległy poprawie w przebiegu pooperacyjnym. W przebiegu pooperacyjnym odnotowano 13 przejściowych i 6 trwałych deficytów neurologicznych. Wnioski: Talamotomia oparta na śródoperacyjnej makrostymulacji u chorych z drżenną postacią ChP jest skutecznym leczeniem spoczynkowej i posturalnej składowej drżenia, których nie można kontrolować farmakologicznie. Wpływ jednostronnej talamotomii na drżenia parkinsonowskie pozostaje długotrwały.