Wybrane aspekty diagnostyki i terapii pacjentów z zespołem antyfosfolipidowym w praktyce lekarza rodzinnego - Danielczyk, Oliwia; Citko, Anna (Lekarz POZ, 2026)
Zespół antyfosfolipidowy ( antiphospholipid syndrome – APS) to zespół autoimmunologiczny charakteryzujący się zakrzepica tętniczą i/lub żylną i/lub utratą ciąży związaną z obecnością przeciwciał antyfosfolipidowych. Może występować jako choroba pierwotna lub towarzyszyć innemu zaburzeniu autoimmunologicznemu. Szacuje się, że u ok. 30% chorych na toczeń rumieniowaty układowy rozwija się APS. Zespół antyfosfolipidowy podejrzewamy, gdy u pacjenta jeden raz lub więcej wystąpiła zakrzepica żylna lub tętnicza bez czynnika prowokującego, zwłaszcza u młodych osób, gdy jeden raz lub więcej doszło do poronienia po 10. tygodniu ciąży, wystąpił poród przedwczesny z powodu ciężkiego stanu przedrzucawkowego lub niewydolności łożyska, a także w przypadku wielokrotnych poronień przed 10. tygodniem ciąży. Choroby współistniejące i przyjmowane leki dodatkowo komplikują obraz kliniczny. Współistnienie takich schorzeń, jak toczeń rumieniowaty układowy, nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia i cukrzyca, może wpływać na postęp APS, odpowiedź na leczenie i prawdopodobieństwo wystąpienia powikłań.