Cetuksimab w skojarzonym leczeniu zaawansowanego raka jelita grubego – druga linia terapii - Szczylik, Cezary; Wcisło, Gabriel (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2006)
Rocznie stwierdza się 875 tys. nowych przypadków raka jelita grubego, a umiera 570 tys. osób. Ludzie dotknięci rakiem jelita grubego to mieszkańcy wysoko uprzemysłowionych państw. Badania molekularne pozwoliły określić rolę wybranych genów, odpowiedzialnych za powstawanie i progresję tego raka. Ogromna większość chorych to przypadki sporadyczne. Jednak obecnie znane są zespoły genetyczne związane z występowaniem raka jelita grubego. Leczenie tej trudnej jednostki chorobowej jest związane z chemioterapią adjuwantową oraz paliatywną. Nowe nadzieje wiąże się z nowymi lekami, które powstały w oparciu o podstawowe badania biomedyczne raka jelita grubego. Wielokierunkowe działanie biologiczne aktywowanego EGFR odgrywa ważną rolę w patofizjologii rozwoju tej choroby nowotworowej. W wyniku badań kliniczno-patologicznych ustalono, że ekspresja EGFR jest niekorzystnym czynnikiem prognostycznym. Zablokowanie funkcji tego receptora przez przeciwciało monoklonalne jest związane z zahamowaniem wielu funkcji biologicznych ważnych w progresji raka jelita grubego. Cetuksimab jest monoklonalnym przeciwciałem blokującym EGFR, stosowanym w leczeniu zaawansowanego raka jelita grubego u chorych po wyczerpaniu możliwości kontynuacji chemioterapii paliatywnej w oparciu o irinotekan. Skuteczność cetuksimabu razem z irinotekanem jest określona na ok. 19–23 proc. obiektywnych odpowiedzi, mediana czasu do progresji wynosi ok. 4 mies., a mediana całkowitego czasu przeżycia wynosi 8,6 mies. Obecnie cetuksimab jest zarejestrowany w Unii Europejskiej (także w Polsce) do stosowania razem z irinotekanem jako leczenie drugiego rzutu zaawansowanego raka jelita grubego z przerzutami odległymi po wyczerpaniu możliwości wcześniejszej chemioterapii tym lekiem.