TorakochirurgiaZłośliwy międzybłoniak opłucnej – postępy w leczeniu skojarzonym - Krzakowski, Maciej (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2006)
Złośliwy międzybłoniak opłucnej ma bardzo niekorzystne rokowanie w związku z często stwierdzanym zaawansowaniem choroby. Histologicznie istnieją 3 typy złośliwego międzybłoniaka opłucnej (nabłonkowaty, mięsakowaty i mieszany), które cechuje różne rokowanie. Badania immunohistochemiczne mają zasadnicze znaczenie w rozpoznawaniu i różnicowaniu złośliwego międzybłoniaka opłucnej. Komputerowa tomografia klatki piersiowej jest podstawowym badaniem, a badanie rezonansem magnetycznym jest wykorzystywane w ostatecznej ocenie przedoperacyjnej. Obecny system klasyfikacji zaawansowania wg TNM jest oparty na ocenie zasięgu miejscowego naciekania i zajęcia węzłów chłonnych. Doszczętne resekcje są wykonywane u mniej niż 10% chorych, a wskazania do nich nie są precyzyjnie określone. Zastosowanie konwencjonalnej radioterapii jest ograniczone wobec ryzyka powikłań popromiennych. Pochodne platyny, doksorubicyna i kilka antyfolianów wykazują umiarkowaną aktywność w chorobie zaawansowanej. Z uwagi na naturalny przebieg złośliwego międzybłoniaka opłucnej oraz względnie niską skuteczność stosowanych pojedynczo metod leczenia obiecujące może być podejście wielodyscyplinarne. Leczenie skojarzone może być podejmowane w ośrodkach, które dysponują odpowiednimi możliwościami i doświadczeniem.