Anestezjologia i intensywna terapia Trombocytopenia indukowana heparyną (HIT) jako powikłanie operacyjnego leczenia choroby niedokrwiennej serca – opis przypadku - Kucewicz-Czech, Ewa; Kaczmarski, Jacek; Podwińska, Ewa; Wojarski, Jacek; Pakosiewicz, Waldemar; Przybylski, Marcin; Knapik, Piotr; Zembala, Marian (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2006)
67-letnia chora z kardiomiopatią pozawałową (EF=32%) została przyjęta do Kliniki Kardiochirurgii w celu operacyjnego leczenia miażdżycy tętnic wieńcowych. Operację wykonano techniką OPCAB. We wczesnym okresie pooperacyjnym rozpoznano zespół małego rzutu serca z koniecznością mechanicznego wspomagania lewej komory serca balonem wewnątrzaortalnym. Do terapii włączono ciągły wlew heparyny. W kolejnych dobach obserwowano poprawę funkcji serca z możliwością zakończenia kontrapulsacji wewnątrzaortalnej, a wlew heparyny zastąpiono frakcjonowanymi dawkami heparyny drobnocząsteczkowej. W 10. dobie pooperacyjnej nastąpił nagły, gwałtowny spadek liczby płytek krwi. W obrazie klinicznym nie obserwowano objawów zakrzepicy. Odstawiono heparynę drobnocząsteczkową i włączono acenokumarol w małej dawce, utrzymując INR w granicach 2,5–3. W badaniach dodatkowych 2-krotnie potwierdzono obecność przeciwciał przeciwpłytkowych indukowanych heparyną. Po kilkunastu dniach terapii uzyskano prawidłową liczbę trombocytów we krwi. Pacjenci poddawani operacjom kardiochirurgicznym znajdują się w grupie zagrożonej wystąpieniem HIT. Obecność przeciwciał przeciwpłytkowych indukowanych heparyną stwierdza się u 25–50% chorych w okresie pooperacyjnym. Częściej HIT rozwija się u pacjentów, u których stosuje się po operacji profilaktycznie heparynę.