Leczenie zaawansowanych inwazyjnych grasiczaków na podstawie doświadczeń Oddziału Onkologii Wielkopolskiego Centrum Chorób Płuc i Kliniki Torakochirurgii Akademii Medycznej w Poznaniu - Ramlau, Rodryg; Bryl, Maciej; Dyszkiewicz, Wojciech; Pieluchowski, Stanisław (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2006)
Wstęp: Grasiczaki to rzadko występujące nowotwory z nabłonkowej komponenty grasicy. Pierwszoplanowym leczeniem grasiczaków jest leczenie chirurgiczne, w dalszej kolejności radykalna radioterapia. Coraz większą rolę odgrywa leczenie chemioterapią. Podstawowymi schematami chemioterapii są PAC, ADOC, VIP i PE. Analiza przypadków: Analiza retrospektywna 13 chorych leczonych chemioterapią w latach 1995–2004. Opis grupy: średnia wieku – 40 lat (18–55); PS: 8 w PS-1, 5 w PS-2; typy histologiczne: odpowiednio A/AB/B1/B2/B3 – 1/2/1/4/5; st. zaawansowania: II°/III°/IVA°/IVB° odpowiednio: 2/7/3/1. Chemioterapię stosowano: uzupełniająco u 4 chorych (III° – 3, II° – 1), w leczeniu indukcyjnym u 3 (II° i III°), z powodu zmiany nieoperacyjnej – 6 (2 w III°, 3 w IVA°, 1 w IVB°). W I linii stosowano schematy: PAC u 2, VIP u 8, a ADOC u 3 chorych. Radioterapię stosowano u 8 chorych: paliatywnie: 2 – zespół żyły głównej górnej, 1 – przerzuty do kręgosłupa, radykalnie: 1 – uzupełniająco, 2 – leczenie interdyscyplinarne – indukcyjna chemioterapia + zabieg operacyjny + radioterapia i 2 – leczenie skojarzone. W II linii zastosowano schemat ADOC. Ocena obiektywnej odpowiedzi – w I linii – 70 proc. odpowiedzi (6 PR i 1 CR/10), w II linii – 100 proc. odpowiednio (1 PR i 1 CR). Wnioski: Leczenie systemowe chorych na grasiczaka może prowadzić do uzyskania znacznego odsetka obiektywnych odpowiedzi. Leczenie takie można podjąć jako uzupełniające, indukcyjne, część leczenia skojarzonego lub leczenie samodzielne. W przypadku nawrotu można rozważyć ponowne leczenie chemiczne, dające zadowalającą odpowiedź kliniczną i radiologiczną. W przypadkach masywnego zajęcia śródpiersia należy rozważyć profilaktyczne leczenie przeciwzakrzepowe.