Inhibitor kinazy tyrozynowej (STI-571) w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej i ostrej białaczki limfoblastycznej Ph dodatniej - Wiktor Jędrzejczak, Wiesław (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2001)
Pochodna 2-fenyloaminopirymidyny, która okazała się wybiórczym inhibitorem niektórych kinaz tyrozynowych i jest znana pod skrótową nazwą STI-571, osiągnęła stadium praktyki klinicznej i zaczęła być stosowana w opornych na interferon przypadkach przewlekłej białaczki szpikowej, a także (choć z mniejszym powodzeniem w ostrych białaczkach z chromosomem Filadelfia – Ph). Interesujące jest także zastosowanie w mięsakach przewodu pokarmowego. Jest to pierwszy niecytostatyczny lek o swoistym działaniu przeciwnowotworowym. Obecnie jest on nową opcją terapeutyczną, zwłaszcza dla chorych, którzy przestali reagować na dotychczas stosowane leczenie. Trudno jest w chwili obecnej przewidzieć, jak zmieni on standard postępowania i rolę dotychczasowych metod. Wiadomo już, że podobnie jak na inne leki i na ten wytwarza się oporność. Nic nie wiadomo o skutkach odległych. Natomiast pojawiły się dane doświadczalne o korzystnych skojarzeniach STI-571 z cytostatykami, interferonami i innymi inhibitorami kinaz tyrozynowych. Mogą tu być zupełnie nowe możliwości lecznicze.