Artykuł oryginalnyLiszaj śluzowaty – trudności diagnostyczne. Opis przypadku - Jenerowicz, Dorota; Ziembicka, Agnieszka; Piotrowska, Karolina; Neneman, Anna (Advances in Dermatology and Allergology/Postępy Dermatologii i Alergologii, 2006)
Liszaj śluzowaty (zwany też mucynozą grudkową) stanowi grupę schorzeń związanych z odkładaniem się złogów mucyny w skórze. Ze względu na znaczną różnorodność i złożoność odmian ta rzadko występująca dermatoza może często sprawiać trudności diagnostyczne. Nowa, uaktualniona klasyfikacja liszaja śluzowatego, przedstawiona przez Rongiolettiego i Reborę [1] uwzględnia 3 odmiany choroby: scleromyxedema (uogólnioną formę liszaja śluzowatego), zlokalizowaną formę liszaja śluzowatego, a także formy atypowe. Postrzegany jako przewlekła, ale niezagrażająca życiu choroba liszaj śluzowaty w swojej formie uogólnionej może być jednak związany z monoklonalną paraproteinemią (najczęściej typu IgG λ i κ) i jego przebieg może być dla chorego niepomyślny. Wybór i skuteczność leczenia liszaja śluzowatego zależą w dużym stopniu od jego odmiany, natomiast wymieniane w doniesieniach literaturowych sposoby leczenia obejmują zastosowanie glikokortykosteroidów, cytostatyków, interferonu α, plazmaferezy, fotoferezy, promieni X oraz szybkich elektronów, a także PUVA terapii (w tym tzw. kąpieli PUVA).