Postępy w leczeniu czerniaka złośliwego - Pawlicki, Marek; Ziobro, Marek (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2001)
Czerniak należy do nowotworów o najwyższym wzroście zachorowalności, W wielu krajach osiągnięto znaczną poprawę wyników leczenia, związaną z wykrywaniem i leczeniem czerniaka we wczesnych stadiach choroby. Brak jednak znaczących postępów w leczeniu zaawansowanych czerniaków. Celem pracy jest przedstawienie przeglądu obecnie prezentowanych badań podstawowych i klinicznych, mogących mieć wpływ na sposób leczenia tej choroby w niedalekiej przyszłości. Dokonano przeglądu ostatnio publikowanych prac w zakresie oceny nowych czynników, mogących wpływać na przebieg kliniczny nowotworu (melastatyna, Apaf-1 nadekspresja metaloprotein). Przedstawiono rolę biopsji węzła wartownika w identyfikacji chorych z grupy wysokiego ryzyka rozsiewu, jej wpływ na zmianę w sposobie postępowania z regionalnymi węzłami chłonnymi oraz na zmiany w systemach stopniowania czerniaka. Podsumowano również zakończone w ostatnim okresie doświadczenia kliniczne związane z próbami systemowego leczenia uzupełniającego (leczenie Interferonem alfa i szczepionkami) u chorych z wysokim ryzykiem rozsiewu. Opisano wpływ Temodalu i Fotemustyny na zmiany w leczeniu systemowym zaawansowanego czerniaka, oraz nowe podejście do leczenia przerzutów do wątroby poprzez stosowanie Interleukiny-2 z pochodnymi histaminy (ceplene). Podsumowano wyniki randomizowanych badań klinicznych, porównujących chemioterapię DTIC, chemioterapię wielolekową i chemioimmunoterapię opartą o IL-2 oraz próby stosowania szczepionek u chorych z rozsianym czerniakiem. Pomimo dużej liczby prowadzonych badań nadal brak wyników, które podważyłyby rolę DTIC jako standardowego leczenia systemowego w zaawansowanym czerniaku.