Miejscowo zaawansowany rak gruczołu krokowego: radioterapia w połączeniu z hormonoterapią - Stryczyńska, Grażyna; Milecki, Piotr; Nawrocki, Sergiusz; Stachowski, Tomasz; Kwias, Zbigniew (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2001)
Najwięcej kontrowersji wzbudza leczenie raka stercza w zaawansowaniu T3, gdzie leczenie chirurgiczne jest nieefektywne. Autorzy w poniższej pracy przedstawili przegląd skojarzonego leczenia (radioterapia + hormonoterapia) w miejscowo zaawansowanym raku stercza. Rak gruczołu krokowego jest klasycznym przykładem nowotworu hormonalnie zależnego. Androgeny w znacznej mierze utrzymują w równowadze liczbę komórek dzielących się do liczby komórek umierających w gruczole krokowym. Testosteron jest krytycznym czynnikiem biorącym udział w inicjacji i promocji rozwoju raka stercza. Leczenie hormonalne w skojarzeniu z nowoczesną radioterapią może stanowić pewną opcję leczenia dla tej grupy chorych. Jakkolwiek nadal istnieje szereg nierozwiązanych problemów, które są omawiane w poniższej pracy, takich jak optymalny czas rozpoczęcia hormonoterapii przed radioterapią, kiedy leczenie hormonalne powinno być prowadzone w trakcie radioterapii oraz jak długo kontynuowane. 7 Jednym z pierwszych badań oceniających wyniki leczenia skojarzonego było badanie przeprowadzone przez ośrodek onkologiczny z Houston, MD Anderson Cancer Centre. W badaniu tym porównano wyniki leczenia radioterapią w skojarzeniu z dietylostilbestrolem vs samodzielna radioterapia. W podsumowaniu tego badania stwierdzono zmniejszenie niepowodzeń w grupie chorych leczonych w sposób skojarzony, jednak nie stwierdzono wydłużenia przeżyć ogólnych. Kolejnym ważnym badaniem, które oceniało wyniki leczenia skojarzonego było badanie RT0G 86-10, które wykazało zysk terapeutyczny w wyniku zastosowania leczenia skojarzonego. Jednym z bardziej istotnych badań oceniających wpływ skojarzonego leczenia na wyniki leczenia było badanie przeprowadzone przez Bolla i współpracowników. W ramieniu badanym zastosowano długotrwale leczenie hormonalne (3 lata), które spowodowało znaczącą poprawę wyników leczenia. W posumowaniu należy stwierdzić, że zastosowanie leczenia skojarzonego (hormonoterapia + radioterapia) w grupie chorych o wysokim ryzyku niepowodzenia może w istotny sposób wpłynąć na poprawę wyników leczenia.