Atopowe testy płatkowe w diagnostyce alergologicznej u chorych na atopowe zapalenie skóry - Czarnecka-Operacz, Magdalena (Przewodnik Lekarza/Guide for GPs, 2006)
Atopowe zapalenie skóry (AZS) jest przewlekłą dermatozą zapalną, której częstość występowania stale rośnie. Schorzenie to charakteryzuje się występowaniem wybitnie nasilonego świądu skóry, przewlekłym i nawrotowym przebiegiem oraz charakterystyczną morfologią i lokalizacją zmian skórnych. W przypadku chorych na AZS mogą współistnieć objawy innych chorób atopowych, a wywiad rodzinny w kierunku tej grupy schorzeń jest zwykle dodatni. Chociaż kluczowe znaczenie w rozwoju objawów AZS wydają się mieć czynniki genetyczne, różnorodne niegenetyczne czynniki dodatkowe mogą prowokować pojawienie się dolegliwości. Do tych czynników należy zaliczyć alergeny powietrznopochodne i pokarmowe, różnorodne mikroorganizmy, hormony płciowe, stres emocjonalny, pocenie się oraz czynniki klimatyczne. Alergeny powietrznopochodne, takie jak roztocza kurzu domowego, alergeny pyłku roślin, naskórka zwierząt lub alergeny grzybów pleśniowych, mogą być odpowiedzialne za rozwój zaostrzeń stanu zapalnego skóry w przebiegu AZS. Organizm chorego jest eksponowany na działanie powyższych alergenów na drodze ekspozycji wziewnej i, co wydaje się znacznie istotniejsze, na drodze kontaktu skóry z alergenami zawieszonymi w powietrzu. W literaturze pojawia się coraz więcej doniesień na temat możliwości wywoływania typowych dla AZS zmian skórnych o charakterze wyprysku poprzez naskórkową aplikację alergenów powietrznopochodnych. Dla takiej procedury diagnostycznej zaproponowano termin atopowe testy płatkowe (ATP). W niniejszej pracy przedstawiono przegląd aktualnej wiedzy na temat ATP, które wydają się stanowić wartościowe narzędzie diagnostyczne w przypadku chorych na AZS. Niestety, nadal istnieje szereg elementów technicznych wymagających dalszych badań oraz precyzyjnej charakterystyki, zanim ATP będą mogły zostać włączone do rutynowej diagnostyki alergologicznej chorych na AZS.