Artykuł oryginalnyRozpowszechnienie teletransmisji EKG w przedszpitalnym postępowaniu z chorymi z podejrzeniem ostrego zawału serca – efekty programu pilotażowego POLKARD na wschodnim Mazowszu - Karcz, Maciej; Bekta, Paweł; Skwarek, Mirosław; Dąbrowski, Maciej; Kukuła, Krzysztof; Przyłuski, Jakub; Kądziela, Jacek; Kruk, Mariusz; Deptuch, Tomasz; Kępka, Cezary; Tyczyński, Paweł; Rużyłło, Witold (Advances in Interventional Cardiology/Postępy w Kardiologii Interwencyjnej, 2006)
We wschodniej części Mazowsza od maja 2005 roku funkcjonuje nowatorski model postępowania z chorymi z podejrzeniem ostrego zawału serca, w którym dzięki wykonaniu EKG w domu chorego przez zespół pogotowia ratunkowego i teletransmisji zapisu do Instytutu Kardiologii (IK) w Warszawie (Anin) możliwe jest wiarygodne przedszpitalne rozpoznanie zawału, a w następstwie przewóz chorego bezpośrednio do IK na zabieg pierwotnej angioplastyki z pominięciem szpitala rejonowego. Zakupom odpowiedniego sprzętu dla poszczególnych stacji pogotowia ratunkowego towarzyszyły szkolenia, w czasie których zachęcano do korzystania z możliwości teletransmisji, argumentując, że może to istotnie skrócić czas dotarcia chorego do ośrodka kardiologii interwencyjnej. Celem pracy była ocena stopnia wykorzystania nowego systemu. Materiał i metodyka: Na podstawie prospektywnego rejestru ustalono liczbę teletransmisji i liczbę przyjęć do IK w następstwie teletransmisji osobno z każdego nadajnika w każdym miesiącu. Na podstawie prospektywnej bazy zabiegów IK ustalono liczbę wszystkich chorych z ostrym zawałem serca z uniesieniem odcinka ST (STEMI), którym w trybie dyżurowym wykonano koronarografię w każdym miesiącu. Szczegółową analizę przeprowadzono dla okresu maj–październik 2006 roku. Wyniki: Od maja 2005 do października 2006 roku łącznie przetransmitowano EKG 856 pacjentów, z których do IK przyjęto 267 osób z ostrym zespołem wieńcowym (w tym 214 ze STEMI). W okresie maj–październik 2006 roku było to odpowiednio 376 teletransmisji i 129 przyjęć. Przeciętnie 32% teletransmisji skutkowało przyjęciem do IK; zaobserwowano trend do zwiększania się tego odsetka w miarę trwania programu. Odsetek chorych ze STEMI przyjmowanych do IK w następstwie teletransmisji wśród wszystkich przyjmowanych do IK chorych ze STEMI był podobny w każdym miesiącu i przeciętnie wynosił 30%. Dla całego obszaru objętego programem wskaźnik liczby pacjentów ze STEMI kwalifikowanych do leczenia w IK na podstawie teletransmisji wyniósł 13 na 100 tysięcy mieszkańców na rok (w poszczególnych powiatach od 3 do 55 STEMI na 100 tysięcy mieszkańców na rok). Wnioski: 1. W ramach programu pilotażowego skutecznie wdrożono do praktyki teletransmisję EKG w przedszpitalnym postępowaniu z chorymi z podejrzeniem ostrego zawału serca. 2. W miarę trwania programu zwiększa się racjonalność wykorzystania możliwości teletransmisji. 3. Częstość wykorzystywania teletransmisji EKG w poszczególnych powiatach znacznie się różni i prawdopodobnie zależy od motywacji poszczególnych zespołów pogotowia ratunkowego oraz od odsetka karetek wyposażonych w możliwość teletransmisji.